Zamęczony na Rakowieckiej

Zygmunt Kaczyński przyszedł na świat 15 października 1894 roku w Kaczynie koło Łomży. Był nie tylko księdzem, ale też posłem na Sejm (1919–1927), dziennikarzem, dyrektorem Katolickiej Agencji Prasowej (1930–1939), ministrem wyznań religijnych i oświecenia publicznego w rządzie RP na uchodźstwie (1943–1944). W 1945 roku Kaczyński powrócił do Polski, licząc na odbudowanie społeczności katolickiej w okupowanej przez sowietów ojczyźnie. 1 stycznia 1946 roku został proboszczem zrujnowanej przez Niemców parafii Wszystkich Świętych przy placu Grzybowskim w Warszawie, o czym później pisał: „W okresie trzech lat w mej parafii o ludności robotniczej odbudowałem w dużej części kościół oraz trzy domy, w których mieszczą się trzy przedszkola dla dzieci, kuchnia ludowa wydająca 200 obiadów dziennie dla najbiedniejszych, świetlica, przychodnia lekarska itp.”. Ponieważ komuniści nie zgodzili się na wznowienie działalności Katolickiej Agencji Prasowej, skupił się na tworzeniu „Tygodnika Warszawskiego” (pierwszy numer ukazał się 11 listopada 1945 roku), którego podtytuł brzmiał: „Pismo katolickie poświęcone zagadnieniom życia narodowego”. Oczywiście bezpieka – na zlecenie komunistycznych władz – rozpracowywała środowisko tygodnika i samego księdza. Dwukrotnie aresztowany, 26 kwietnia 1949 roku – pod zarzutem „nieprzestrzegania podpisanych zobowiązań” (informacje przekazywał prymasowi Wyszyńskiemu i bp. Choromańskiemu). Śledztwo prowadziło kierownictwo bezpieki: Roman Romkowski, Mieczysław Mietkowski, Józef Różański i Julia Brystiger. 28 sierpnia 1951 roku Wojskowy Sąd Rejonowy w Warszawie skazał ks. Kaczyńskiego na 10 lat pozbawienia wolności. Ks. Zygmunt Kaczyński został zrehabilitowany w 1958 roku, ponieważ „dowody były fingowane i uzyskane drogą niedozwolonych i przestępczych metod (…), w wyniku tego rodzaju postępowania sądowego poniósł on śmierć”.