Cała jego myśl i aktywność polityczna skupia się na szpilkach wbijanych obozowi rządzącemu, które w sumie nie wiadomo czy mają być śmieszne, czy poważne. W każdym razie ostatnio Donald Tusk postanowił zaatakować ministra Łukasza Szumowskiego m.in. za odejście z rządu i urlop. To najlepiej pokazuje, jak kabaretową postacią jest dzisiaj były założyciel Platformy Obywatelskiej. Sam bowiem słynął z tego, że jako premier pracował trzy dni w tygodniu. To za jego czasów po korytarzach sejmowych krążył żart, że premier specjalnie wstawał o 5 nad ranem, aby dłużej nic nie robić. Zwykły Polak nie zapomni też, jak odpowiedzialny za wyjaśnianie katastrofy smoleńskiej Tusk w czasie, gdy prezentowany był atakujący Polskę raport Anodiny, szusował na nartach w Dolomitach. Dzisiaj znany z zamiłowania do piłki nożnej premier jest przegranym politykiem, który boi się wszelkiej konfrontacji i woli się napinać z dużego dystansu. Wbrew namowom nie wystartował w wyścigu o fotel prezydenta, bo wiedział, że przegrałby z kretesem. Wie również, że nie ma czego szukać w roli zbawcy narodu, bo Polacy pamiętaj, kim i jaki jest. Pozostaje mu więc rola Lecha Wałęsy, którego pozycja za granicą jeszcze jako tako się trzyma, a który w Polsce jeśli gdziekolwiek się pojawi, tam zostanie obrzucony pomidorami. Tylko czekać, aż Donald Tusk zacznie bredzić o inwazji kosmitów i przepołowieniu Ziemi na pół. Następne pokolenia, które nie pamiętają czasów wszechmocnego Tuska, będą się z pewnością zastanawiały, jak ktoś tak marny mógł rządzić Rzeczpospolitą. Nie znajdą dobrej odpowiedzi. Podobnie jak ja, kiedy zastanawiam się nad postacią Lecha Wałęsy.
Tusk idzie drogą Wałęsy
Były premier i szef istotnej partii politycznej Donald Tusk od kilkunastu miesięcy pozostaje na uboczu polityki. Nadal jednak najwyraźniej wierzy w przejawy swojego geniuszu publicystycznego i raz na jakiś czas komentuje bieżące wydarzenia, wzbudzając podziw zmniejszającej się grupy klakierów.
