A teraz Mołdawia, gdzie po wielu latach dominacji opcji prorosyjskiej i ludności rosyjskojęzycznej szala przeważa na stronę opcji prozachodniej, proeuropejskiej i prorumuńskiej (nie zapominajmy o historycznych związkach Mołdawii z Rumunią). Proces nie jest zakończony, rząd i parlament wciąż są kontrolowane przez zwolenników Dodona, ale został uruchomiony. Rosja wciąż będzie zaangażowana, jak to nazywają w Rosji, w „bliskiej zagranicy” czy „ruskim mirze”, ale nie jako hegemon, lecz jako jeden z podmiotów, obok Turcji czy Zachodu. Czasy, gdy Putin dyktował warunki, odchodzą w przeszłość.
Rosyjski świat się kurczy
Zdecydowane zwycięstwo w wyborach prezydenckich w Mołdawii Mai Sandu, opowiadającej się za zbliżeniem kraju z UE i USA, nad prorosyjskim prezydentem Igorem Dodonem to kolejny dowód na słabnięcie wpływów Rosji w przestrzeni posowieckiej. Zaczęło się parę lat temu od Ukrainy, a w tym roku proces przyspieszył – niekończące się protesty na Białorusi po sfałszowanych przez Łukaszenkę wyborach, przewrót w Kirgistanie, przegrana Armenii (przy bierności Rosji) w wojnie z Azerbejdżanem wspieranym przez Turcję.
