Chodzi przecież o ratowanie spokoju najbogatszych i najsilniejszych krajów UE, za których błędy mamy płacić wszyscy. Choć Berlin chętnie widzi uchodźców w polskiej puszczy lub na włoskiej wyspie, to swoje granice chroni bardziej stanowczo niż kiedyś. Sypie się też narracja opozycji, która dotąd przekonywała, że nie ma już tematu migracji, zwłaszcza że pomogliśmy Ukrainie. A temat jest – wrócił z całą mocą i przed wyborami trzeba o nim mówić. Pokazywać, że niektórzy w kraju robią jedno, a poza krajem – coś zupełnie innego.
Relokacja i hipokryzja
Europarlament ma dyskutować nad losami paktu migracyjnego, a te wydają się w dużym stopniu przesądzone. Choć według znawców tematyki według traktatów nie jest to kwestia podlegająca pod szczebel unijny, to można założyć, że nikt nie będzie specjalnie zwracał uwagi na zapisy i ustalenia.
