Patron na dzisiejsze czasy

Ksiądz Bosko zapisał się w historii Kościoła wieloma inicjatywami na rzecz ewangelizacji i wychowania młodzieży. Dla kontynuacji swoich dzieł założył zgromadzenia zakonne oraz dla ludzi świeckich Pobożny Związek Pomocników Salezjańskich. W latach 1867–1878 ks. Bosko był pośrednikiem w rokowaniach między Stolicą Apostolską a antyklerykalnym rządem włoskim. W Turynie i w Rzymie zbudował cztery duże świątynie. Rozwinął też szeroką działalność wydawniczą. Konsekwentnie bronił Kościoła przed współczesnymi mu zagrożeniami. Zmarł w Turynie 31 stycznia 1888 r. Został beatyfikowany 2 czerwca 1929 r. i kanonizowany (1 czerwca 1934 r.) przez papieża Piusa XI.

Papież Jan Paweł II nazwał ks. Bosko „ojcem i nauczycielem młodzieży”. Życiowe doświadczenie pedagogiczno-duchowe, które założyciel Rodziny Salezjańskiej nazwał systemem prewencyjnym, choć nigdy przez niego samego nie zostało systematycznie opisane, na stałe wpisało się do dziedzictwa myśli pedagogicznej. Modelowe rozwiązania, jakie zastosował w zakładzie turyńskim, były realizowane przez salezjanów w zakładach we Włoszech, a później także w innych krajach europejskich i misyjnych. W dziele wychowania ks. Bosko zwracał szczególną uwagę na wykorzystanie przez młodzież wolnego czasu. Starał się go wypełnić m.in. poprzez muzykę, teatr, czynną rekreację, piesze wycieczki za miasto i sport. Do najbardziej znanych wypowiedzi założyciela salezjanów należy dewiza: „Boisko martwe – diabeł żywy, boisko żywe – diabeł martwy”. Właśnie boisko stało się jego polem w ewangelizacji i nie ma salezjańskiego ośrodka młodzieżowego założonego przez ks. Bosko, gdzie by go brakowało. Podobnie jest i w Polsce, gdzie salezjanie prowadzą działalność od 1892 r. Szkoły i oratoria, internaty i placówki wychowawcze zawsze tętniły życiem. Jego wychowawczym mottem stało się wyzwanie, aby „wychowywać młodych na dobrych chrześcijan i prawych obywateli”.

Warto we współczesnych czasach nawiązać do pedagogicznej myśli św. Jana Bosko. Wychowanie młodzieży staje się dzisiaj wielkim wyzwaniem dla rodziców i tych wszystkich, którym zależy na dobrym przygotowaniu jej do życia i realizowania zadań, jakie przed nią się pojawią. Młodzież jest szczególnie narażona na negatywne oddziaływanie współczesnej cywilizacji, poddawana jest systematycznej manipulacji i siłą wciągana w przestrzeń zgubnych ideologii. Wystarczy spojrzeć na zapowiedzi tego, co czeka dzieci i młodzież w polskich szkołach. Musimy je przed tym wszystkim obronić.