Pamięci Czesława Jóźwiaka

Wrzesień w tym roku obfituje w patriotyczne uroczystości. W ten weekend zostanie upamiętniony bł. Czesław Józwiak, jeden z pięciu wychowanków salezjańskich wyniesionych na ołtarze przez Jana Pawła II w gronie męczenników II wojny światowej. Zostali zgilotynowani w Dreźnie 24 sierpnia 1942 r. Chociaż tworzyli grupę przyjaciół, zaangażowanych najpierw w salezjańskie oratorium w Poznaniu, po wybuchu wojny zaś w działalność w NOB, każdy z nich ma swoją historię życia.

Czesław jest w tym gronie postacią wyjątkową. Urodził się 7 września 1919 r. w Łażynie, powiat bydgoski. Jego ojciec był powstańcem wielkopolskim, a w odrodzonej Rzeczypospolitej pracował jako funkcjonariusz policji państwowej, zajmujący się zwalczaniem nielegalnych organizacji komunistycznych.

Czesław do szkoły powszechnej i gimnazjum uczęszczał w Bydgoszczy. Od 1930 r. mieszkał w Poznaniu, gdzie kontynuował naukę w Gimnazjum im. św. Jana Kantego. Do oratorium trafił w 1934 r.

Był urodzonym liderem. W oratorium był prezesem Towarzystwa Niepokalanej, zajmował się jako animator młodszymi kolegami. Działał też w harcerstwie, w organizacji Hufce Polskie związanej z endecją. W 1939 r. ukończył kurs przysposobienia wojskowego. Jako jedyny z Poznańskiej Piątki brał udział w kampanii wrześniowej, w batalionie PW „Koronowo”.

W grudniu 1939 r. nawiązał kontakt z kierownikiem Obwodu NOB Śródmieście Południowe. Po zaprzysiężeniu otrzymał pseudonim Orwid i został mianowany kierownikiem sekcji organizacyjnej, której zadaniem było rozpoznanie wywiadowcze obiektów

Wehrmachtu w Śródmieściu. Wciągnął do pracy konspiracyjnej swoich kolegów z oratorium. Zajmowali się wspólnie m.in. kolportażem gazetki „Polska Narodowa”.

Zostali aresztowani przez gestapo 23 września1940 r. Przeszli ciężkie śledztwo w Domu Żołnierza (siedziba poznańskiego gestapo) w Poznaniu. Następnie Czesław z kolegami był więziony w Forcie VII i w więzieniu przy ul. Młyńskiej, we Wronkach, Berlinie-Neukölln. Latem 1942 r. osadzono ich w więzieniu Zwickau. Wyrokiem Wyższego Sądu Krajowego w Poznaniu na sesji wyjazdowej w Zwickau w dniu 31 lipca 1942 r. zostali skazani na karę śmierci.

Kult Poznańskiej Piątki prężnie rozwija się w środowiskach salezjańskich. Czesław w ostatnich latach został też bohaterem swoich rodzinnych stron. W miejscu, gdzie się urodził, na terenie nieistniejącej już wsi Łażyn k. Bydgoszczy, odsłoniliśmy pamiątkowy obelisk dedykowany męczennikowi. Jego kult rozwija się w parafiach w Solcu Kujawskim i Brzozie.

W sobotę z salezjańską młodzieżą i środowiskami patriotycznymi z Bydgoszczy i Torunia udamy się pielgrzymką do Łażyna, a stamtąd do Brzozy. Chcemy, aby nasza inicjatywa stała się odtąd cykliczna, aby przybliżać postać Czesława, jego zaangażowanie współczesnej młodzieży. Można się od niego nauczyć, jak kochać Boga, rodzinę i ojczyznę!