Na granicy z Białorusią ma powstać drugi płot. Ma to być ogrodzenie z siatki, które biec będzie przy drodze wzdłuż metalowej bariery na granicy.
Konstrukcja ma być wysoka na 4 m i zawierać dwa zwoje drutu kolczastego. Informację o tej najnowszej inwestycji rządu uzyskałem nie z kont aktywistów ekologicznych czy naukowców PAN pracujących w Puszczy Białowieskiej. Nie dowiedziałem się też tego od polityków Zielonych ani ministra Mikołaja Dorożały. O tej konstrukcji poinformowały media (jako pierwszy RMF FM). Na taki komfort nie mogli liczyć przedstawiciele Prawa i Sprawiedliwości w 2021 roku. Wtedy na wieść o rozkładaniu drutu żyletkowego mieliśmy wysyp artykułów i histerii. Najbardziej grzmieli przedstawiciele Zielonych, którzy zaporę nazywali „wnykami Błaszczaka”. „Skierujemy zawiadomienia do prokuratury w sprawie budowy płotu na granicy polsko-białoruskiej, zarzucając ministrowi Mariuszowi Błaszczakowi naruszenie prawa łowieckiego oraz rozporządzenia w sprawie warunków technicznych budynków i ich usytuowania” – ogłaszały Małgorzata Tracz i Urszula Zielińska w 2021 roku. Tym razem cisza jak makiem zasiał. To tylko kolejny z dowodów, że cała troska o przyrodę w debacie publicznej jest ważna o tyle, o ile można nią uderzać po głowie przeciwników politycznych. Przy czym oczywiste jest, że w jednej „antypiskowskiej” drużynie gra większość organizacji pozarządowych. Ciekawe jest to, że w naszym kraju są też organizacje uczciwe i ponadpolityczne. Taką jest m.in. Stowarzyszenie Otwarte Klatki. Może się okazać, że dzięki temu, że są w stanie rozmawiać z wszystkimi stronami sporu politycznego, mogą osiągnąć największy sukces w historii, czyli zakaz hodowli zwierząt na futra. Tutaj jednak wszystko zależy od prezydenta Karola Nawrockiego. Może to być dowód na to, że w Polsce jest przestrzeń dla wiarygodnych organizacji pozarządowych. Trzeba je jednak odsiać od bezwartościowych plew.
