Gotowi do stanu wojennego

Jest zapisem narady komunistycznych generałów: ministra spraw wewnętrznych Mirosława Milewskiego, szefa Sztabu Generalnego WP Floriana Siwickiego, jego zastępcy Tadeusza Hupałowskiego i wiceministra spraw wewnętrznych Bogusława Stachury. Data – 16 marca 1981 roku – potwierdza, że rozprawę z Solidarnością i Narodem planowano od miesięcy. Spotkanie odbyło się na polecenie ówczesnego czerwonego premiera... Wojciecha Jaruzelskiego. On również, podobnie jak ówczesny I sekretarz KC PZPR Stanisław Kania, wiceminister spraw wewnętrznych Janicki i szef Sztabu Siwicki, otrzymał kopię notatki. Uczestnicy narady stwierdzili, że ich siły mogą nie wystarczyć do stłumienia oporu opozycji. Dlatego nie wykluczali „pomocy wojsk Układu Warszawskiego”. Dodatkowo, PRL-owskie MSW zwróciło się do „bratnich resortów krajów socjalistycznych, w tym także MSW ZSRS, o udzielenie daleko idącej „pomocy materiałowej i technicznej”. W odpowiedzi polscy towarzysze dostali pojazdy opancerzone, obezwładniające środki chemiczne i benzynę. A zatem to nie ZSRS groził Polsce interwencją, lecz Jaruzelski i jego ekipa sami się o nią zwracali. Uczestnicy narady stwierdzili również, że ich resorty (wojsko i milicja) „pod względem formalno-prawnym oraz użycia sił i środków – łącznie z przeprowadzeniem akcji internowania” są w zasadzie gotowe do podjęcia działań, a jedyną „dziedziną pozostającą w tyle jest propaganda”. Potem plany stanu wojennego były kilkakrotnie poprawiane, m.in. po ucieczce na Zachód płk. Ryszarda Kuklińskiego. Schemat działań MSW „w warunkach stanu W” zatwierdził inny bolszewicki generał – Czesław Kiszczak.

Koperty z instruktażem dla komendantów wojewódzkich MO były gotowe od 7 listopada 1981 roku. Zgodę na ich otwarcie dostali na kilka godzin przed wprowadzeniem stanu wojennego (hasło „Synchronizacja”), a o 4 rano 13 grudnia mieli obudzić sekretarzy KW i wojewodów, aby o 6.00 wysłuchali radiowego przemówienia Jaruzelskiego.