Do tej pory traktowałem to jako działanie „ku pokrzepieniu serc” jednych i zniechęceniu drugich, ale ostatnie ogłoszenie takich wyników widzę głównie jako próbę nacisku na pozostałe partie opozycyjne, by zmusić je nie tylko do wspólnej listy, lecz także uznania dominacji na niej PO. Tusk chciał mieć zjednoczenie do końca roku, szanse są marne, trzeba więc użyć sondażu jako broni psychologicznej przeciw Hołowni i Kosiniakowi-Kamyszowi.
Broń psychologiczna
Pracownia, czasem uważana za nadworną sondażownię PO, wypuściła sondaż, w którym partia ta o 4 proc. wyprzedziła PiS. Ten sam schemat powtarza się regularnie. Kantar Public wrzuca ranking, w którym opozycja zdobywa pierwsze miejsce, budząc euforię jej sympatyków. Następnie nie znajduje to potwierdzenia u innych, a nawet w kolejnych słupkach tej samej firmy, po czym… rzecz powtarza się po miesiącu, ogłaszana jako trzęsienie ziemi.
