Bez usprawiedliwienia

Niezależnie od nazwiska, pozycji społecznej czy zasług. Nie zmienią tego kuriozalne próby wybielenia dziennikarza m.in. przez kolegę po fachu z „Gazety Wyborczej”, który bronił D., odwołując się do tego, jak wiele on osiągnął, czy żenujące wypowiedzi chóru obrońców, m.in. szefa Małopolskiego Związku Piłki Nożnej i autorytetu środowiska lewicowo-liberalanego Jana Hartmana. Obaj relatywizują ten „wyczyn”. Nie trzeba tytułu profesorskiego, wystarczy odrobina wyobraźni, by wiedzieć, że po wypiciu takiej ilości alkoholu nie wolno wsiadać za kółko.