Szumy uszne to uczucie słyszenia dźwięku, którego… nie ma. Innymi słowy - to złudne słyszenie czegoś, co w rzeczywistości nie ma swojego zewnętrznego źródła. O ile na początku dolegliwość często jest ignorowana, o tyle długotrwała ekspozycja na szumy uszne jest destrukcyjna dla codziennego funkcjonowania.
Określenie szumy uszne jest dalece szersze – mogą występować w jednym bądź w obu uszach. Mogą to być również świst, dzwonienie, pisk, brzęczenie, buczenie lub cykanie.
Szum w uchu - przyczyny
Nie ma jednoznacznej odpowiedzi, z czego wynikają szumy uszne. Na przestrzeni lat wypracowano jednak kilka hipotez, które znajdują odzwierciedlenie w kolejnych przypadkach szumów usznych.
Przede wszystkim szumy uszne występują gdy dochodzi do uszkodzenia komórek słuchowych zewnętrznych w obrębie ślimaka. To powoduje zmiany aktywności w obrębie drogi słuchowej, które mogą generować szumy bądź pochodne odczucie w obrębie aparatu słuchowego.
Literatura naukowa wymienia, że innym źródłem szumów może być „nadmierna aktywność neuronalna w korze słuchowej, aktywowana nagłym brakiem dopływu informacji i wynikającą z zaburzeń funkcjonowania obwodowej części układu słuchowego”.
Wśród innych przyczyn można wymienić:
- Wystąpienie skutków ubocznych przyjmowanych leków – w szczególności chininy, salicylanów, część chemioterapeutyków stosowanych w terapii nowotworów;
- Przyjmowanie antybiotyków aminoglikozydowych;
- Palenie papierosów, spożywanie alkoholu, otyłość;
- Obecność chorób - zapalenie stawów, nadciśnienie, dysfunkcja stawu skroniowo-żuchwowego;
- choroby laryngologiczne - choroba Meniere'a, otoskleroza, niedosłuch, nerwiak nerwu słuchowego;
- nadwrażliwość słuchowa i obniżona tolerancja na dźwięki (dotyczy ponad 80% zgłaszanych przypadków);
- Długotrwała ekspozycja na duży hałas (w szczególności hałas impulsowy);
- Predyspozycje genetyczne.
Lek na szumy uszne – jak sobie z nimi poradzić?
Jedną z najczęściej zalecanych terapii jest wariant poznawczo-behawioralny. Obejmuje on edukację, techniki poznawcze kontroli i radzenia sobie, progresywną relaksację i trening uwagi. Udowodniono, że terapia poznawczo-behawioralna przyczynia się do obniżenia poziomu lęku, stresu i poziomu depresji u osób cierpiących na szumy uszne. Ponadto terapia zwiększa poczucie kontroli nad schorzeniem, przez co obniża uczucie dyskomfortu.
Pomóc mogą również ćwiczenia relaksacyjne, pozytywne wizualizacje, wszelkie ćwiczenia na poprawę koncentracji uwagi.
Udowodniono, że terapia poznawczo-behawioralna jest jedną z najlepiej udokumentowanych psychologicznych metod leczenia. Dowiedziono jej skuteczności w leczeniu wielu schorzeń, m.in. zaburzeń lękowych, zaburzeń afektywnych, depresji, schizofrenii, terapii zaburzeń osobowości i zaburzeń odżywiania.
Terapia ta daje duże szanse na znaczne podniesienie komfortu życia. Wdrożenie ćwiczeń w życie i przekształcenie ich w nawyk przerodzi się w strategię radzenia sobie ze schorzeniem i czerpania z życia większej satysfakcji. Najważniejsze będą tutaj cierpliwość i konsekwencja.
Terapia dźwiękiem – szumy uszne
Do wyeliminowania szumów usznych wykorzystuje się zarówno aparaty słuchowe jak i specjalne generatory dźwięku. Generatory szumu szerokopasmowego wytwarzają specyficzny dźwięk, najczęściej w postaci tzw. szumu białego. W tej konkretnej terapii chodzi o to, by wsłuchiwać się w coraz cichsze szumy, by finalnie przestać zwracać na nie uwagę.
Domowe sposoby na szumy uszne - jak sobie poradzić?
Istnieje także szereg czynności, które możemy przedsięwziąć w domowym zaciszu. Domowe sposoby na szumy uszne występują mnogo, choć nie dają one gwarancji pozbycia się dyskomfortu.
Domowy sposoby na szumy uszne to:
- Nie używaj stoperów.
- Podczas zasypiania, nie rozmyślaj o całym dniu, szeregu problemów i ich rozwiązań. To czas na relaks i reset przed kolejnym dniem.
- Spróbuj zasypiać z rozpraszaczem. Może to być cicho grające radio bądź włączony telewizor.
- Jeśli szumy uszne powiążesz ze stosowaniem jakiegoś leku, odstaw go (jeśli to możliwe; jeśli nie, natychmiast skonsultuj się z lekarzem).
