Sprawdź, dlaczego warto włączyć kiełki soczewicy do swojej diety?

Soczewica jest bogatym źródłem związków fenolowych, które pełnią rolę naturalnych przeciwutleniaczy w organizmie człowieka. Naukowcy z Instytutu Rozrodu Zwierząt i Badań Żywności PAN w Olsztynie odkryli, że największe stężenie tych związków występuje w kiełkach soczewicy, a nie w samych nasionach. Ważne jest również unikanie zbyt długiego gotowania soczewicy, ponieważ procesy termiczne mogą zmniejszać zawartość związków fenolowych.

Zdjęcie autorstwa Karolina Grabowska z Pexels

Kiełki soczewicy zdrowsze niż nasiona

Profesor Ryszard Amarowicz, kierownik Zakładu Chemicznych i Fizycznych Właściwości Żywności, podkreśla, że soczewica jest cennym źródłem białka o zbilansowanym składzie aminokwasów. Dodatkowo nasiona soczewicy dostarczają organizmowi witamin z grupy B, błonnika pokarmowego oraz oligosacharydów o właściwościach prebiotycznych, które korzystnie wpływają na mikroflorę jelitową. Związki fenolowe obecne w soczewicy wykazują aktywność przeciwutleniającą, hamują rozwój drobnoustrojów oraz przeciwdziałają miażdżycy poprzez unieczynnianie wolnych rodników i hamowanie utleniania cholesterolu w lipoproteinach o niskiej gęstości (LDL). Mają również potencjał w zakresie antydiabetycznym oraz mogą być stosowane w zapobieganiu i leczeniu otyłości poprzez hamowanie aktywności enzymów trawiennych, takich jak amylaza i lipaza.

W publikacji opublikowanej w czasopiśmie "Current Pharmaceutical Design", prof. Ryszard Amarowicz i prof. Ronald Pegg z Uniwersytetu w Athens w Georgii (USA) zgromadzili najnowszą wiedzę naukową na temat soczewicy jako źródła związków fenolowych. W artykule opisano również wpływ różnych procesów technologicznych, takich jak gotowanie, kiełkowanie i fermentacja, na zawartość fenoli w soczewicy.

Badania wykazały, że odmianowość soczewicy, agrotechnika, takie jak wielkość nawożenia, oraz warunki klimatyczne w kraju, w którym roślina rośnie, mogą wpływać na zawartość fenoli. Naukowcy zauważyli różnice między zieloną i czerwoną soczewicą pod względem profilu związków fenolowych i aktywności przeciwutleniającej. Na przykład, ekstrakt z zielonej soczewicy okazał się bogatszy w związki fenolowe i wykazywał wyższą aktywność przeciwutleniającą w porównaniu z ekstraktem z czerwonej soczewicy.

Badacze wykazali również, że ekstrakty z soczewicy bogate w związki fenolowe działają cytotoksycznie wobec wielu linii komórkowych nowotworowych, takich jak komórki nowotworu jelita grubego, żołądka, wątroby i nerek. Ponadto eksperymentalnie stwierdzono, że ekstrakt z czarnej soczewicy chroni DNA, a związki fenolowe obecne w ekstraktach z nasion soczewicy wykazują działanie przeciwzapalne. Badania na zwierzętach wykazały, że ekstrakt z czerwonej soczewicy przeciwdziała stresowi oksydacyjnemu.

Podsumowując, soczewica, ze względu na swoje właściwości odżywcze i zawartość związków fenolowych, jest korzystna dla zdrowia człowieka. Badania nad jej właściwościami mogą prowadzić do dalszych odkryć w dziedzinie żywienia i terapii.