- Pająki żyjące w pobliżu skażonych rtęcią rzek i zbiorników wodnych mogą przenosić to skażenie na zwierzęta lądowe.
- Rtęć jest toksyczna dla ludzi i dzikich zwierząt i może gromadzić się w organizmach, prowadząc do problemów zdrowotnych.
- Nowe badania przeprowadzone przez naukowców z U.S. Geological Survey Upper Midwest Water Science Center wykazały, że pająki z rodziny kwadratnikowatych są dobrym wskaźnikiem zanieczyszczenia rtęcią.
- Kwadratniki żerują głównie na dorosłych owadach wodnych, które mogą gromadzić rtęć z zanieczyszczonych wód.
- Monitorowanie pająków kwadratnikowatych może pomóc w identyfikacji źródeł zanieczyszczenia rtęcią i podejmowaniu decyzji o zaostrzeniu przepisów dotyczących emisji i odpowiedzialnej utylizacji produktów zawierających rtęć.
Gdy rtęć dostaje się do wód, mikroorganizmy przekształcają ją w jeszcze bardziej toksyczną formę, znana jako metylortęć, która może się akumulować w organizmach, powodując poważne zagrożenia zdrowotne, zarówno dla ludzi, jak i dzikich zwierząt. Może mieć szkodliwy wpływ na układ nerwowy, pokarmowy i odpornościowy.
Jednak to nie koniec problemów związanych z rtęcią. Im wyżej w łańcuchu pokarmowym znajduje się dany organizm, tym większa ilość toksyn może się w nim gromadzić. Dla przykładu, dorosłe owady wodne, które są częstym celem drapieżników, takich jak ptaki, nietoperze, płazy czy pająki, mogą stać się nośnikiem rtęci w tym łańcuchu.
Pająk jak naturalny wskaźnik zanieczyszczeń
W przypadku pająków, którzy żywią się głównie innymi zwierzętami wodnymi, takimi jak drapieżne ważki w różnych stadiach rozwoju, istnieje ryzyko przenoszenia tego niebezpiecznego metalu na te pająki, jeśli ich siedliska znajdują się w zanieczyszczonych wodach.
Naukowcy coraz częściej uważają, że pająki żyjące na brzegach jezior i w pobliżu rzek mogą pełnić rolę pośrednika w przenoszeniu zanieczyszczeń z ekosystemów wodnych na lądowe. To może mieć ogromne znaczenie dla zdrowia dzikich zwierząt, takich jak ptaki, płazy i nietoperze, które żywią się owadami wodnymi wyłaniającymi się ze zanieczyszczonych wód.
Przenoszenie zanieczyszczeń
Najnowsze badania przeprowadzone przez specjalistów z U.S. Geological Survey Upper Midwest Water Science Center wskazują, że przenoszenie zanieczyszczeń z ekosystemów wodnych na ląd jest często pomijaną ścieżką narażenia. Może to zwiększać ryzyko dla zdrowia dzikich zwierząt, dlatego ważne jest monitorowanie populacji pająków, które zjadają owady wodne wyłaniające się ze skażonych wód.
Aby lepiej zrozumieć ten proces, naukowcy zebrali pająki z rodziny kwadratnikowatych, które były obecne w okolicach dwóch dopływów Jeziora Górnego. Z tych samych miejsc pobrali próbki osadów, larw ważek i okoni żółtych. Przy pomocy analizy źródeł zanieczyszczenia rtęcią, takich jak ścieki przemysłowe, woda deszczowa i spływy gruntowe, naukowcy potwierdzili, że źródła rtęci w osadach były identyczne w całym ekosystemie wodnym, zarówno na obszarach podmokłych, jak i na brzegach zbiorników.
Obecność tych pająków to poważne ostrzeżenie
Przykładowo, gdy poziom rtęci przemysłowej był wyższy w osadach, podobnie było w tkankach larw ważek, pająków i okoni żółtych. Te wyniki sugerują, że pająki kwadratniki mogą stanowić wskaźnik przenoszenia rtęci z ekosystemów wodnych na ląd. Monitorowanie tych pająków może pomóc w zrozumieniu źródeł zanieczyszczenia rtęcią i wspierać podejmowanie decyzji dotyczących regulacji emisji i odpowiedzialnej utylizacji produktów zawierających rtęć. Badacze przeprowadzili również analizy próbek tkanek pająków z innych rodzajów, takich jak darownikowate, które polują nad wodą, oraz krzyżakowate, które żywią się zarówno owadami wodnymi, jak i lądowymi. Jednak to pająki z rodziny kwadratnikowatych okazały się szczególnie przydatne jako wskaźniki zanieczyszczenia wodą.
Podsumowanie:
Pająki mogą być wykorzystywane do monitorowania zanieczyszczenia rtęcią. Pająki z rodziny kwadratnikowatych, które żywią się dorosłymi owadami wodnymi, mogą gromadzić rtęć z zanieczyszczonych wód i przenosić ją na zwierzęta lądowe. Monitorowanie pająków kwadratnikowatych może pomóc w identyfikacji źródeł zanieczyszczenia rtęcią i podejmowaniu decyzji o zaostrzeniu przepisów dotyczących emisji i odpowiedzialnej utylizacji produktów zawierających rtęć.