Monocyty – czym są i za co odpowiadają w organizmie?

Czym są monocyty?

Ilość monocytów we krwi wykonuje się podczas morfologii krwi z rozmazem (inaczej krwi obwodowej z rozmazem). Jeżeli w wyniku badania będzie podwyższona liczba monocytów we krwi, należy skonsultować się z lekarzem, gdyż może to świadczyć nie tylko o infekcji, ale i o chorobach zapalnych, autoimmunologicznych lub nowotworze.

Kiedy należy wykonać morfologię z rozmazem:

sprawdzenie skuteczności leczenia stanu zapalnego
przewlekłe i nawracające zakażenia
problemy z odpornością

Monocyty należą do grupy leukocytów, czyli białych krwinek. Osoby zdrowe posiadają ich ok. 3-8% z wszystkich leukocytów. Są to również największe komórki krwi, zaliczane do agranulocytów. Mają za zadanie regulować pracę układu immunologicznego.

Monocyty ciągle krążą we krwi i przechodzą z naczyń krwionośnych do tkanek, a tam zmieniają się w makrofagi, czyli komórki żerne – fagocytujące. Dzięki czemu eliminują resztki komórek i zabijają czynniki zakaźne. Monocyty regulują działanie układu odpornościowego.

Monocyty w organizmie za co odpowiadają:

biorą udział w procesach zapalnych i hematopoezie (czyli wytwarzaniu i różnicowaniu składowych krwi)
uczestniczą w odpowiedzi immunologicznej
usuwają zakaźne czynniki i martwe komórki (dzięki fagocytozie)

Jakie są normy monocytów?

Normy monocytów różnią się w zależności od laboratoriów, w których są wykonywane badania. Zakres referencyjny, czyli przedział zawsze określany jest na wyniku badania. Najczęstsze normy to 30-800 monocytów na mikrolitr krwi i od 4 do 8% wszystkich leukocytów.

Normy u dzieci są zbliżone do dorosłych, a zakres jest częściowo rozszerzony.

Monocyty powyżej normy

Podwyższone monocyty nie zawsze są powodem do zmartwienia. Mogą one sygnalizować lekki rozwijający się w organizmie stan zapalny lub kilkudniową infekcję. Dlatego też wyniki badań krwi należy analizować w całości i porównując do całej morfologii. W razie niepokoju należy badanie powtórzyć np. za około 3 miesiące.

Należy mieć na uwadze, że podwyższone monocyty we krwi mogą występować również na etapie zdrowienia po przebytym zakażeniu.

Najczęstszą przyczyną podwyższonych monocytów mogą być różnego rodzaju infekcje:

bakteryjne (angina, bolerioza, kiła, gruźlica),
wirusowe (mononukleoza),
grzybicze
pierwotniakowe

Czasem podwyższone monocyty mogą sugerować różnego rodzaju choroby:

białaczka szpikowa
białaczka leukocytowa
choroba Leśniowskiego Crohna
chłoniak Hodgkin
choroby reumatoidalne
choroba zapalnych jelit
infekcyjne zapalenie wsierdzia

Podwyższone monocyty u dziecka mogą, ale nie muszą pojawiać się często. Wynika to z układu odpornościowego, który jest na etapie doskonalenia się i wykształcania odpowiednich mechanizmów obronnych.

Kobiety w ciąży muszą szczególnie uważać na podwyższone monocyty. Może to wskazywać na stan zapalny. Jak najszybciej wówczas należy skonsultować się z ginekologiem prowadzącym ciążę.

Monocyty poniżej normy

Niski poziom monocytów może świadczyć o problemach z odpornością, jak np. choroby zanikowe szpiku czy AIDS.

Niedobór monocytów jest nazywany monocytopenią i świadczy ona o zaburzeniach odporności, które są wrodzone lub nabyte. Monocytopenię wzmaga również ciągłe przyjmowanie określonych leków oraz obserwuje się u pacjentów po przebytej chemioterapii lub radioterapii. Osoby starsze, w stanach wyniszczenia organizmu czy znacznego niedożywienia również mają problem z niskimi monocytami.

Niskie monocyty można zaobserwować w różnych przypadkach: