Glony w oceanie urosły na… dymie z pożarów

Pożary, które w 2019 i 2020 roku spustoszyły Australię wywarły znacznie większy wpływ na środowisko, niż początkowo przypuszczano. Międzynarodowa grupa naukowców odkryła, że dym z australijskich pożarów umożliwił nagły wzrost oceanicznych glonów znajdujących się… tysiące kilometrów dalej. Jak się okazuje niesione wiatrem chmury dymu i popiołu z pożarów spowodowały rozległe zakwity glonów na południowym Pacyfiku. Szczegóły badania opublikowano na łamach prestiżowego pisma „Nature”.

Zdjęcie autorstwa Tom Fisk z Pexels

To pierwsze badanie, które jednoznacznie łączy reakcję organizmów morskich na dużą skalę z dostarczeniem im substancji odżywczych przez pirogenne (wytworzone przez ogień) aerozole żelaza z pożaru.

Co odkryli naukowcy?

Aerozole pirogenne powstają podczas spalania drzew, zarośli i innych form biomasy. Cząsteczki aerozolu są na tyle lekkie, że mogą być przenoszone w niesionym przez ogień dymie i popiele przez miesiące, często na duże odległości.

Maleńkie cząstki dymu i popiołu z australijskich pożarów w roku 2019 i 2020 przenoszone przez wiatr użyźniały wodę, gdy do niej wpadały, dostarczając składników odżywczych do zakwitów glonów na skalę niespotykaną w tym regionie.

W badaniu zespół naukowców wykorzystał obserwacje satelitarne, robotyczne pływaki oceaniczne, modelowanie transportu atmosferycznego i pomiary chemii atmosfery, aby śledzić rozprzestrzenianie się pirogennych aerozoli żelaza z australijskich pożarów i zmierzyć ich wpływ na produktywność mórz.

Wpływ pożarów na ekosystem

Odkrycie rodzi nowe pytania o rolę, jaką pożary mogą odgrywać w pobudzaniu wzrostu mikroskopijnych morskich glonów znanych jako fitoplankton, które pochłaniają duże ilości ocieplającego klimat dwutlenku węgla z ziemskiej atmosfery poprzez fotosyntezę i stanowią podstawę oceanicznej sieci pokarmowej.

Nasze wyniki dostarczają mocnych dowodów, że pirogenne żelazo z pożarów może użyźniać oceany, potencjalnie prowadząc do znacznego wzrostu pochłaniania węgla przez fitoplankton.
- powiedział Nicolas Cassar, profesor biogeochemii w Duke’s Nicholas School of the Environment.

Jak zaznaczył, zakwity glonów wywołane przez australijskie pożary były tak intensywne i rozległe, że późniejszy wzrost fotosyntezy mógł tymczasowo zrównoważyć znaczną część emisji CO2 z pożarów. Jednak wciąż nie jest jasne, ile węgla zaabsorbowanego przez to wydarzenie lub przez zakwity glonów wywołane przez inne pożary pozostaje bezpiecznie przechowywane w oceanie, a ile jest uwalniane z powrotem do atmosfery. Trzeba to będzie dopiero ustalić.

Widmo pożarów

Zdaniem ekspertów duże pożary, takie jak rekordowe pożary, które spustoszyły części Australii w latach 2019-2020 oraz pożary szalejące obecnie w zachodnich Stanach Zjednoczonych, na Syberii, Amazonii, w basenie Morza Śródziemnego i w innych miejscach, będą występować coraz częściej wraz ze zmianą klimatu.

Pożary te stanowią nieoczekiwany i wcześniej niedostatecznie udokumentowany wpływ zmian klimatu na środowisko morskie, z potencjalnymi skutkami dla globalnego klimatu.
- powiedział Weiyi Tang, adiunkt z Wydziału Nauk o Ziemi na Uniwersytecie Princeton, który jako doktorant współprowadził badania w laboratorium Cassara w Duke.