Chorzy ukrywają objawy choroby pod warstwą ubrań

Łuszczyca, atopowe zapalenie skóry (AZS), przewlekła pokrzywka spontaniczna (CSU) i trądzik odwrócony (hidradenitis suppurativa, w skrócie HS) to przewlekłe choroby, które pozornie dotyczą wyłącznie skóry. Ponieważ rozwijają się na podłożu zapalnym, wpływają na cały organizm chorego. 

Atopowe zapalenie skóry – czy można się zarazić?

Dodatkowo wokół tych schorzeń narosło wiele mitów, które powodują stygmatyzację, izolację chorych i ich wycofanie się z życia zawodowego, społecznego czy rodzinnego. 

Wiele osób wciąż żyje w błędnym przekonaniu, że łuszczycą czy AZS można się zarazić. nieprzypadkowo sierpień jest miesiącem świadomości łuszczycy. Lato to trudny czas dla pacjentów. Słońce, upał, wakacje… i kamuflaż.
- zauważa Dagmara Samselska, prezes AMICUS Fundacji Łuszczycy i ŁZS.

Dermatolodzy opisują przypadki pacjentów z chorobami skóry (łuszczycą, atopowym zapaleniem skóry, pokrzywką i HS), które zamknęły się w domu i przyznają, że mają poważne opory przed podjęciem pracy zawodowej, żyją w ciągłym lęku przed nasileniem zmian skórnych, co przekłada się na każdy aspekt życia ich rodzin.

Pandemia zmusiła nas wszystkich do zminimalizowania relacji społecznych. Skutkiem tego są częstsze zaburzenia psychiczne, w tym depresja. Dla osób z przewlekłymi chorobami skóry podobna sytuacja jest codziennością, a towarzyszący temu stan zapalny znacznie pogarsza szanse na normalne funkcjonowanie.
- tłumaczy Samselska. 

Łuszczyca – atakuje w każdym wieku

W Polsce łuszczyca jest przewlekłą chorobą zapalną, która może pojawić się w każdym wieku, najczęściej między 18. a 45. rokiem życia. Charakteryzuje się występowaniem ciemnoczerwonych, pokrytych srebrzystą łuską grudek, które zlewając się ze sobą, tworzą większe ogniska. Zmiany chorobowe mogą zajmować także owłosioną skórę głowy, płytki paznokciowe, a nawet okolice intymne. 

O występowaniu łuszczycy decyduje interakcja czynników genetycznych, środowiskowych, immunologicznych i psychosomatycznych.

Konsekwencje ogólnoustrojowego stanu zapalnego mogą dotyczyć całego organizmu, powodując szereg chorób współwystępujących – łuszczycowe zapalenie stawów, choroby sercowo-naczyniowe, dyslipidemię, cukrzycę oraz bardzo częstą w grupie osób z chorobami zapalnymi skóry – depresję.

Szacuje się, że na łuszczycę choruje w Polsce ok. 1,2 mln osób. 

Z badań wynika, że ponad 90 proc. pacjentów z łuszczycą odczuwa, że choroba pogarsza bądź znacząco pogarsza jakość ich życia. W przypadku AZS odsetek ten wynosi 93 proc. 

Atopowe zapalenie skóry - leczenie

W przypadku chorych na AZS widoczne na skórze zmiany mogą zajmować nawet 90 proc. jej powierzchni. Towarzyszy im ból i świąd, którego nie sposób opanować. 

Atopowe zapalenie skóry wpływa niemal na każdą dziedzinę życia pacjenta. Bezsenne noce spowodowane świądem i bólem skóry, wstyd z powodu wyglądu, potęgowany napiętnowaniem społecznym i niemożnością normalnego funkcjonowania powodują, że jakość życia pacjentów z AZS jest mocno obniżona. W konsekwencji rozwija się depresja i pacjenci zaczynają mieć myśli samobójcze.
- wyjaśnia prof. Irena Walecka, kierownik Kliniki Dermatologii CSK MSWiA w Warszawie.

Z danych wynika, że w porównaniu ze zdrowymi osobami pacjenci z AZS mają o 44 proc. większe ryzyko myśli samobójczych i o 36 proc. większe ryzyko prób samobójczych.

U około 20 proc. pacjentów, u których pierwsze objawy AZS pojawią się w ciągu pierwszych dwóch lat życia, objawy będą miały charakter przewlekły. Kolejne 17 proc. będzie wykazywać objawy w postaci okresów remisji i zaostrzeń do ukończenia 7. roku życia. U około 10 proc. chorych AZS utrzymuje się w wieku dorosłym.
- mówi prof. Joanna Narbutt, konsultant krajowa ds. dermatologii i wenerologii. 

Jej zdaniem pacjenci z atopowym zapaleniem skóry wymagają szczególnej, holistycznej opieki i szczególnej troski. 

Konieczne jest także wprowadzanie do terapii nowoczesnych metod leczenia, aby maksymalnie skutecznie kontrolować stan zapalny chorych i umożliwiać im prawidłowe funkcjonowanie w społeczeństwie.
- podkreśla specjalistka.