Prawdziwa wiedza. Terapia przypowieści

By rozwiązać problem trzeba dotrzeć do jego korzeń.

By nie pomylić istotną treść z mniej istotną formą jej przekazu, trzeba nauczyć się odróżniać treść od formy. 

Często bywa, że prawdziwe skarby przechowywane są w niepozornych, glinianych naczyniach.

Czasem pusta strona oferuje najlepszą możliwość.
 

Prawdziwa wiedza

    „Pewien mistrz przekazywał swoim uczniom głęboką – wydawało się – niewyczerpaną wiedzę. Twierdził, że jej źródłem jest gruba księga, którą przechowywał na najbardziej poczesnym miejscu w swoim domu. Nikomu jednak nie pozwalał jej czytać.
    Kiedy zmarł, uczniowie uważając siebie za duchowych spadkobierców, pośpiesznie rzucili się do księgi, aby poznać wreszcie całą jej treść. Jakże czuli się rozczarowani, gdy znaleźli tam tylko jedno zdanie. Ich zmieszanie, a nawet złość stały się jeszcze większe, gdy próbowali zrozumieć owo zdanie, które brzmiało:
    Kiedy pojmiesz różnicę między pojemnikiem, a zawartością, osiągniesz prawdziwą wiedzę.”

,,Drogocenna perła", Zbiór przypowieści Środkowego Wschodu stosowanych w psychoterapii, wybór, opracowanie i przekład B. K. Peczko, Kraków 1993, s.30.