Analiza statystyczna badań zamieszczona na portalu ,,piękno neurobiolgii” ukazuje zależności śmiertelności od szybkości chodu. Tzw. Indeks Youdena osiąga maksimum przy 2.95 km/h. Wyznacza to wartość najbardziej charakterystyczną do przewidywania śmiertelności — osoby poruszające się szybciej mają o ponad 20% większą szansę uniknięcia śmierci w ciągu najbliższych pięciu lat. Możemy więc przypuścić, że śmierć najchętniej przechadza się raczej dostojnie, z szybkością około 3 km/h.
Badania wykazały jeszcze, że żadna z osób poruszająca się z szybkością 5 km/h lub szybciej nie zmarła w ciągu 5 lat od badania. Tak więc chodzących szybko śmierć dołapać nie może.
Powstaje oczywiście pytanie, czy szybkość chodzenia nie jest po prostu wykładnikiem żywotności, ale równie prawdopodobnym jest, że pracując nad tym, aby chodzić szybko, a nie wlec się powoli, zwiększamy swoją żywotność (wysiłek fizyczny powoduje między innymi tworzenie się w mózgu neutrofiny BDNF, będącej ważnym czynnikiem ochrony neuronów), a wraz z nią — szanse przeżycia.
Podobny dylemat — czy dana aktywność jest jedynie markerem żywotności, czy żywotność zwiększa — dotyczy też aktywności seksualnej seniorów. Badania nad ludnością walijskiego miasteczka Caerphilly wykazały, że ryzyko śmiertelności u mężczyzn z częstymi orgazmami (u seniorów więcej niż jeden tygodniowo) zmniejszało się o połowę, w porównaniu z mężczyznami nie zainteresowanymi seksem.
Chociaż dyskutować można, czy aktywność seksualna jest powodem zmniejszenia ryzyka śmierci, czy wskaźnikiem zdrowia, autorzy badań uważają, że ich wyniki mogą mieć znaczenie dla opracowania programów utrzymania zdrowia seniorów.
