Leczenie wodą – dziedzictwo ks. Sebastiana Kneippa

Ks. Sebastian Kneipp był propagatorem i współtwórcą wodolecznictwa. Sam stosował wspomniane kuracje, dzięki temu stan jego zdrowia znacznie się polepszył. Ściśle współpracował z lekarzami, m.in. dr. Kleinschrodem i dr. Baumgartenem, pomocnikami Kneippa byli dyplomowani pielęgniarze.

Kneipp połączył uznane dotychczas teorie wodolecznictwa z opracowanym przez siebie trybem życia, który w praktyce okazał się nader skuteczny. W miarę jak przybywało mu doświadczenia, Sebastian Kneipp budował swój system leczniczy. Do zabiegów wodoleczniczych dołączył leczenie ziołami. Dysponował apteką, w której z roślin leczniczych sporządzał herbaty, proszki i wyciągi. Uważał, że leki roślinne wzmacniają efekty zabiegów wodoleczniczych. Dużą wagę przywiązywał też do zdrowego odżywiania się.
Kneipp głosił pogląd, że naturalne siły człowieka, tkwią w adaptacyjnych możliwościach autonomicznego układu nerwowego i gruczołów dokrewnych. To czy człowiek zachowa zdrowie, czy też zachoruje zależy od sprawności mechanizmów adaptacyjnych organizmu człowieka. Zasada lecznicza głoszona przez Kneippa brzmiała: „należy wykorzystać reakcje natury, wzmocnić je i pokierować nimi.”
Ks. Sebastian Knepp pozostawił sporo prac dotyczących swojej metody leczenia wodą, z których najważniejsze przetłumaczył ks. J. Łukaszowicz, m.in.: „Moje leczenie wodą”; „Jak żyć potrzeba, wskazówki i rady dla zdrowych i chorych”; „Mój testament dla zdrowych i chorych”; „Zielnik czyli atlas roślin leczniczych”.
 Ks. Kneipp z własnych funduszy założył zakład uzdrowiskowy oraz przytułek dla dzieci i szpital dla zakaźnie chorych.
W roku 1893 powstało Światowe Zrzeszenie Kneippowskie. W niedługim czasie powstały liczne sanatoria kneippowskie m.in. w Niemczech, Szwajcarii, Francji, USA, Egipcie. W 1894 roku powstał Międzynarodowy Związek Lekarzy Kneippowskich. 
Aktualnie działają: Międzynarodowy Związek Lekarzy Kneippowskich (ok. 1000 członków) oraz  Światowe Zrzeszenie Kneippowskie (ok. 250 tys. członków).