W latach 60. Chramostova grała w filmach czechosłowackiej Nowej Fali i występowała w teatrze Vinohradzkim. Po sowieckiej interwencji w 1968 r. władze komunistyczne uniemożliwiły jej kontynuowanie kariery aktorskiej.
Jako jedna z pierwszych podpisała Kartę 77 – czechosłowacki manifest wzywający do przestrzegania praw człowieka. Razem z mężem, znanym operatorem filmowym Stanislavem Milotą, prowadziła teatr domowy. Wystawiali sztuki bez ingerencji cenzora.
W latach 60. Chramostova przeżyła także osobistą tragedię. W wypadku samochodowym zginął jej syn, gdy aktorka prowadziła samochód.
Na teatralną scenę i plan filmowy wróciła po „aksamitnej rewolucji” i upadku komunizmu. Występowała w Teatrze Narodowym. Po raz ostatni pojawiła się w filmowej wersji dramatu Vaclava Havla „Odejścia” (Odchazeni), którą reżyserował były prezydent.
