Biecz - perła Podkarpacia

Miasto do połowy XVI wieku było jednym z największych w Polsce. Ze względu na swoją historię jest nazywane „małym Krakowem” lub „polskim Carcassonne”, dzięki zachowanym fragmentom średniowiecznych murów miejskich i zabudowy.

Patrycja Wójcikiewicz; creativecommons.org/licenses/by-sa/2.5

Okolice Kościoła Bożego Ciała w Bieczu

Miasto leży w południowo-wschodniej Polsce, w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, nad rzeką Ropą, na jednym ze wzgórz Pogórza Karpackiego.

W Bieczu znajdowały się trzy zamki i dwór królewski, wszystkie stanowiły rezydencje królewskie. Przebywali w nich wielokrotnie królowie z dynastii Piastów i Jagiellonów. Biecz był miastem królewskim Korony Królestwa Polskiego. W najtrudniejszym okresie walk o zjednoczenie Polski, na bieckim zamku przebywał Władysław Łokietek od września 1311 do kwietnia 1312. Stąd wzięła się tradycja, że Biecz wówczas był stolicą Polski. W Bieczu przebywali także wybitni artyści i pisarze, m.in. Jan Matejko i Stanisław Wyspiański.

Miasto przeżyło swój rozkwit w XIV i XV wieku dzięki posiadaniu statusu miasta królewskiego, zaś od XVII w. zaczęło podupadać. Współcześnie jest niewielkim, turystycznym miasteczkiem o malowniczym położeniu oraz z licznymi zabytkami.

Do najciekawszych zabytków Biecza należą:
•   kościół farny pw. Bożego Ciała, budowany w latach 1490–1510, wraz z dzwonnicą,
•   kościół pw. św. Barbary z 1860, wraz ze starą plebanią pełniącą niegdyś funkcję klasztoru norbertanek,
•   zespół klasztorny reformatów, składający się z kościoła św. Anny budowanego w latach 1645–1663, klasztoru i zabytkowego ogrodzenia,
•   ratusz z wieżą z 1450, przebudowywany w XVI w.,
•   kaplice bieckie: kaplica św. Floriana z 1 poł. XIX w. oraz kapliczka słupowa na Harcie z 1812,
•   synagoga z 1850,
•   cmentarze wojenne z I wojny światowej: nr 105, 106, 108 i 109,
•   Dom Kromera z 1519, tzw. Kromerówka,
•   Dom zbója Becza z XV w.,
•   szpital Świętego Ducha z 1395, przebudowywany od 2009,
•   dworek Nędzówka z XVIII w.,
•   dom Barianów-Rokickich z 1523, wraz z przylegającą do niego basztą radziecką,
•   zasypane fundamenty zamku na Górze Zamkowej zburzonego w 1475 r.
•   kompleks murów obronnych, do którego należą fragmentaryczne odcinki murów miejskich, trzy baszty (kowalska, rzeźnicka i radziecka), fundamenty barbakanu, jednego z trzech znanych w Polsce.