Obiekt imponuje i dziś potęgą swych murów i rozmachem myśli projektantów, gdy go ukończono był najnowocześniejszym obserwatorium w Europie. Został nazwany potocznie „Białym Słoniem” ze względu na swój wygląd podczas zimy.
Budynek wznoszono z miejscowego piaskowca. Wszystkie pozostałe materiały budowlane: cement, wapno, drewno i inne materiały, łącznie przeszło 800 ton, transportowano z odległej o 120 km stacji kolejowej w Kołomyi, lub z odległej o 70 km Worochty.
Autorzy bryły budynku wzorowali się na zamku w Przemyślu. Obiekt miał kształt litery L z dołączoną wieżą, 43 pomieszczenia i 57 okien. Był własnością Uniwersytetu Warszawskiego. Pełnił funkcję obserwatorium astronomicznego i meteorologicznego – głównie dla celów lotnictwa, w budynku stacjonowali również żołnierze placówki Korpusu Ochrony Pogranicza.
Na terenie obserwatorium mieszkało na stałe 16 osób, w tym prowadzący badania astronomowie, żołnierze KOP i kilka osób obsługi. Problemem był brak wody, którą trzeba było donosić z odległego o pół kilometra źródła. W okresie bezdeszczowym trzeba było racjonować wodę do mycia, każdy otrzymywał jej zaledwie 1 litr. Ciepło, w ogromnym kamiennym budynku, zapewniała instalacja centralnego ogrzewania opalana ropą naftową.
Po agresji sowieckiej 18 września 1939 roku, zgodnie z posiadanymi instrukcjami, zdemontowano najcenniejsze urządzenia i opuszczono obiekt. Obiekt obserwatorium na Popie Iwanie, zajęty przez Sowietów w końcu września 1939 roku, krótko służył jako stacja meteorologiczna. Później, po zajęciu przez Niemców, ci ostatni przekazali go wojsku węgierskiemu, które stacjonowało tu do końca 1941 r.
Po opuszczeniu budynku przez wojska węgierskie, stopniowo rozkradziono całe wyposażenie i doprowadzono go do stanu ruiny.
W połowie lat 90 obiekt został uznany za przykład dziedzictwa kulturowego i naukowego Polski z okresu 20-lecia międzywojennego.
We wrześniu 2012 roku rozpoczęły się prace remontowe. W 2016 r. Uniwersytet Warszawski i Przykarpacki Uniwersytet Narodowy rozpoczęły remont kompleksu, by stworzyć ośrodek współpracy akademickiej i badań botanicznych, geologicznych, sejsmologicznych, meteorologicznych, astronomicznych i ornitologicznych, a także stanicę ratowniczą oraz szkołę ratownictwa górskiego. 16 września 2017 roku otwarto polsko-ukraińską stację ratownictwa górskiego, partnerem z polskiej strony jest GOPR.
