W 1967 roku w Czersku znaleziono bogato wyposażony grób z XI wieku, w którym był m.in. złoty pierścień, miecz normański, dwie misy z brązu i grot włóczni. Szczątki należały do bardzo wysokiego mężczyzny, a na jego kościach znaleziono ślady licznych urazów pochodzących z walki. Uważa się, że był on synem króla Harolda, który zginął w bitwie pod Hastings w 1066 roku. Muzealnicy przeprowadzili badania genetyczne i izotopowe szkieletu, które wykazały, że była to osoba obca, spożywająca ryby morskie. Najczęstsze grupy genetyczne żeńskie, które tam się pojawiły, występują na terenach Anglii i Irlandii. Tak więc prawdopodobieństwo, iż jest to Magnus jest bardzo duże. Starał się on odzyskać tron angielski, a pomagał mu w tym Bolesław Śmiały. Ród Wessexów, z którego pochodził książę ma w herbie zielonego smoka.
W późniejszym herbie Mazowsza, konkretnie ziemi czerskiej był ten zielony smok, z którego m.in. wyewoluowała warszawska syrenka. Na początku, co widać na wczesnych pieczęciach, była właśnie takim smokiem, żmijem ale dorobiono jej cechy żeńskie, żeby odróżnić ten znak od jeszcze funkcjonującego grodu w Czersku, gdy w Warszawie zaczął się tworzyć nowy ośrodek.
– powiedział kurator wystawy dr Maurycy Stanaszek.
Zielone smoki znajdujemy m.in w herbach powiatu warszawskiego zachodniego, otwockiego, grójeckiego, garwolińskiego, ostrowskiego, pruszkowskiego, a także Lesznowoli.
Na wystawie można również zobaczyć stroje, narzędzia i przedmioty użytkowe mieszkańców Urzecza, czyli terenu nad Wisłą pomiędzy Górą Kalwarią a warszawską Saską Kępą. Mieszkali tam osadnicy z trzech kultur: mazowieckiej, flisackiej i olęderskiej.
Olędrzy pochodzili z dzisiejszych Niderlandów. Ze względu na prześladowania zostali wygnani ze swoich ziem w XVI-XVIII wieku i osiedlili się na terenach nadwiślańskich, nie tylko pod Warszawą ale również pod Płockiem, na Kaszubach czy Żuławach.
– opowiadał Roman Chojnowski z Muzeum Archeologicznego.
Na drugiej wystawie „Skarby wieków średnich” zobaczymy zabytki z wczesnego średniowiecza, od X do XIII wieku.
To głównie biżuteria – pierścionki, kolie i bardzo ważny zabytek – skarb z Borucina. Wchodzi w jego skład m.in. kaptorga czyli relikwiarz na cenne rzeczy i łańcuch, który ma zakończenia w kształcie smoków. Zabytki są słowiańskie proweniencji ruskiej, natomiast stylizacja jest wikińska, bo przecież Waregowie czyli wikingowie północy założyli Kijów. Także wojownicy, którzy przychodzili do nas ze wschodu, z Kijowa mieli proweniencję wikińską
– powiedział Roman Chojnowski.
Wczesnośredniowieczny skarb z Borucina datowany jest na pierwszą połowę XI w. Znaleziony został w 1856 r.