Rozkaz zapowiadał ostre represje wobec dezerterów, panikarzy, tchórzy, zdrajców lub wszystkich, którzy nie wykonają rozkazu „utrzymać się lub zginąć”. Żołnierzy i ich dowódców zobowiązano do likwidacji tych, którzy poddają się wrogowi lub cofają, więc dość szybko rozpoczęły się egzekucje generałów, oficerów i żołnierzy.
Najważniejsze punkty rozkazu nr 270 to:
Każdy, kto usuwa dystynkcje w czasie bitwy i poddaje się, powinien być uznany za dezertera, którego rodzina zostanie aresztowana, jako rodzina łamiącego przysięgę wojskową i zdrajcy ojczyzny. Tacy dezerterzy mają być rozstrzeliwani na miejscu.
Wszyscy, którzy znaleźli się w okrążeniu, mają walczyć do ostatka i próbować dotrzeć do własnych linii. Ci, którzy wybrali poddanie się, powinni być zlikwidowani za pomocą wszelkich środków, zaś ich rodziny pozbawione zasiłków i pomocy państwa.
Dzielnych i odważnych nagradzać bardziej wydatnie.
Rozkaz ma być odczytany przed kompaniami, dywizjonami i bateriami.
Rozkaz został podpisany przez Stalina, Mołotowa oraz marszałków ZSRR – Budionnego, Woroszyłowa, Timoszenkę, Szaposznikowa i gen. Żukowa.
