Niemcy starali się również zniszczyć wszystkie kopie pomnika przechowywane w polskich muzeach. W Poznaniu, w Muzeum Wielkopolskim, pracownikom udało się w ostatniej ukryć w piwnicy replikę głowy. Wszystkie inne poznańskie kopie wraz z autorską, drewnianą w skali 1:2, uległy zagładzie.
Pomnik Chopina był pierwszym monumentem zniszczonym przez Niemców w okupowanej Warszawie. Aby odtworzyć pomnik po wojnie, szukano jakichkolwiek zachowanych kopii mogących posłużyć za wzór. W 1946 r. kraj zelektryzowała wieść, że głowę Chopina odnaleziono na terenie Państwowych Zakładów Rafineryjno-Przetwórczych we Wrocławiu. Był to jednak jedynie próbny odlew w pomniejszonej skali.
Wreszcie kompletną kopię udało się znaleźć podczas odgruzowywania zniszczonego domu Szymanowskiego. W 1946 r. grupa rzeźbiarzy pod kierunkiem Władysława Wasiewicza wykonała w Pracowni Sztuk Plastycznych model odlewu pomnika, wykorzystując: model autorski (w skali 1:10), drewnianą rzeźbę głowy kompozytora dłuta Władysława Szymanowskiego, analizę fotogrametryczną wykonaną przez Leona Suzina oraz przedwojenne fotografie.
Zrekonstruowany monument został odsłonięty ponownie 11 maja 1958 r.
Na cokole umieszczono napis:
Posąg Fryderyka Chopina zburzony i zagrabiony przez Niemców w dniu 31 maja 1940 roku odbuduje Naród. 17-X-1946 r.
oraz słowa z „Konrada Wallenroda” Adama Mickiewicza:
Płomień rozgryzie malowane dzieje,
Skarby mieczowi spustoszą złodzieje,
Pieśń ujdzie cało...
