Wyszukiwanie

Wpisz co najmniej 3 znaki i wciśnij lupę
Kultura i Historia

Rocznica lustracji, do której nie doszło

28 maja 1992 roku Sejm zobowiązał Ministerstwo Spraw Wewnętrznych do ujawnienia parlamentarzystów i wysokich urzędników współpracujących z UB i SB.

Autor:

28 maja 1992 roku Sejm zobowiązał Ministerstwo Spraw Wewnętrznych do ujawnienia parlamentarzystów i wysokich urzędników współpracujących z UB i SB. Za rządów premiera Jana Olszewskiego projekt uchwały lustracyjnej nieoczekiwanie zgłosił w Sejmie Janusz Korwin-Mikke i została ona przyjęta w tym samym dniu. Głosowało za nią 186 posłów (KPN, ZChN, PC, NSZZ „Solidarność”, PSL-PL, PChD, UPR), przeciw było 15, a 32 (głównie z SLD) wstrzymało się od głosu. Posłowie UD bezskutecznie usiłowali nie dopuścić do podjęcia uchwały przez zerwanie kworum. 

Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 maja 1992 roku brzmiała:

Niniejszym zobowiązuje się Ministra Spraw Wewnętrznych do podania do dnia 6 czerwca 1992 r. pełnej informacji na temat urzędników państwowych od szczebla wojewody wzwyż, a także senatorów i posłów; do 2 miesięcy – sędziów, prokuratorów i adwokatów oraz do 6 miesięcy – radnych gmin i członków zarządów gmin – będących współpracownikami UB i SB w latach 1945–1990.

4 czerwca 1992 roku ówczesny szef MSW Antoni Macierewicz przesłał m.in. Sejmowi wykaz 64 osób, które figurowały w archiwach Urzędu Ochrony Państwa (byli na nim m.in. prezydent Lech Wałęsa i marszałek Sejmu Wiesław Chrzanowski). Przyczyniło się to do zaostrzenia kryzysu politycznego. Jeszcze tego samego dnia Sejm odwołał rząd Olszewskiego.

Autor:

Źródło: sejm.gov.pl

Wesprzyj niezależne media

W czasach ataków na wolność słowa i niezależność dziennikarską, Twoje wsparcie jest kluczowe. Pomóż nam zachować niezależność i kontynuować rzetelne informowanie.

* Pola wymagane