Dosyć późno (po śmierci pierwszej ofiary) zorientowano się, co to za choroba. Miasto odizolowano od świata. Skutkiem ubocznym stanu oblężenia Wrocławia było to, że jak wspominają świadkowie zdarzeń, przestała doskwierać biurokracja, ludzie stali się dla siebie mimo opresywnego komunizmu uprzejmi i pomocni. Łącznie zachorowało 99 osób, zmarło zaś siedem. Dzisiaj państwo jest wielokrotnie lepiej przygotowane do epidemii, a i służba zdrowia ma (mimo znanych problemów) lepszy sprzęt, większą wiedzę i możliwości diagnostyczne. Lecz kto wie, może jedno będzie podobne – w tym trudnym okresie ludzie też staną się dla siebie lepsi? Pisząc „ludzie”, miałem na myśli oczywiście też polityków, chociaż z nimi to chyba trudniejsza sprawa.
Czas epidemii
Dzisiaj oczywiście o koronawirusie. Ostatnią zbiorowo odczuwalną epidemię na polskich ziemiach mieliśmy w 1963 r. we Wrocławiu, gdy jeden funkcjonariusz komunistycznej bezpieki po swojej nielegalnej wizycie w Indiach przywlókł tzw. czarną ospę.
