Dziś publikujemy fragment tekstu o podróży do Georgii Południowej.
Zachęcamy jednocześnie do odwiedzin strony internetowej czasopisma poznaj-swiat.pl.
Zimny Raj
Tomasz Janecki
Georgia Południowa położona jest daleko od turystycznych szlaków. Niewielu może powiedzieć, że podziwiało góry wyrastające prosto z morza, ogromne kolonie pingwinów królewskich, tysiące uchatek antarktycznych i albatrosy olbrzymie o rozpiętości skrzydeł sięgającej 3,6 m.
W jedynej tutejszej osadzie – Grytviken mieszka zaledwie kilkanaście osób. Od początków XX wieku przez wiele lat istniała tu stacja wielorybnicza. Na szczęście, tutaj czasy polowań na wieloryby to już historia.
Wyspa związana jest z postacią Sir Ernesta Shackletona, którego legendarna, arktyczna ekspedycja sprzed stu lat należy do najbardziej fascynujących historii z pionierskich czasów zdobywania Antarktydy.
W imieniu króla
Georgia Południowa pod względem wielkości jest drugą, po Falklandach, wyspą subantarktyczną. Jej najwyższy szczyt – Mount Paget, wznosi się na wysokość 2934 m. Surowy klimat kształtowany jest przez zimny morski prąd. Za jego przyczyną średnia roczna temperatura wynosi zaledwie 2°C, częste są obfite i gwałtowne opady śniegu.
Georgia Południowa leży na granicy zasięgu gór lodowych pochodzących z Morza Weddella. Białe kolosy dryfują nieopodal brzegów. Ze wszystkich stron w głąb lądu wrzynają się głębokie fiordy.
Wyspa została odkryta prawdopodobnie w 1675 roku przez hiszpańskiego żeglarza Antoine’a de la Roche, chociaż inne źródła wskazują na Amerigo Vespucciego i rok 1502. W 1775 roku dotarł tutaj kapitan James Cook podczas rejsu mającego na celu odnalezienie legendarnej Terra Australis Incognita – Nieznanej Ziemi Południowej. Opisał ten skrawek lądu i zaanektował go w imieniu angielskiego króla Jerzego III, a na jego cześć nadał mu nazwę Georgia. Historia wyspy nierozerwalnie wiąże się z wielorybnictwem. (...)
Kraina z Tolkiena
Specjalne pontony, zwane zodiakami, przewoziły turystów do małej zatoczki Cave Cove. To tutaj przed laty wylądował Ernest Shackleton, płynąc po ratunek dla swojej załogi uwięzionej na Elephant Island po zmiażdżeniu przez pola lodowe ich statku Endurance. Wydarzenie to upamiętnia wmurowana w skałę tablica. Nazwa zatoki pochodzi od kształtu małej jaskini, a właściwie wyłomu skalnego, za którym rozbitkowie schronili się zaraz po zejściu na ląd.
Kiedy wspinaliśmy się do miejsc lęgowych albatrosów wędrownych, nad naszymi głowami przelatywały petrele, albatrosy i skuły. W słodkowodnym jeziorku dostrzegłem jedyny na świecie gatunek drapieżnych kaczek polujących na bezkręgowce wodne, a nawet na drobne ryby – Eaton’s pintail (Anas eatoni). Dodatkową nagrodą za wspinaczkę był szeroki widok na całą zatokę Króla Haakona oraz na pokryte górami lodowymi Morze Scotia. Po południu wpłynęliśmy jeszcze głębiej w zatokę. Kotwica została rzucona na samym jej końcu, około kilometra przed czołem lodowca Murray. O zachodzie słońca miejsce to zaczęło kojarzyć się z tolkienowską krainą Mordor.
Całość artykułu ukazała się w miesięczniku "Poznaj Świat"
Zachęcamy naszych Czytelników do odwiedzin strony Poznaj-Swiat.pl
