Siedem kilometrów kwadratowych, czyli pięć wysepek i trzy skały sterczące z morza, leżące na południowym krańcu archipelagu wysp Riukiu (170 km od Tajwanu), są przedmiotem coraz bardziej zajadłego sporu Japonii z Chinami i Tajwanem. Na szelfie, niedaleko niezamieszkanych wysp, w 1999 r. odkryto bowiem znaczne pokłady gazu. Tokio formalnie przejęło wyspy w 1895 r. po zwycięskiej wojnie z Chinami. Potem, w XX w. japoński kupiec Koga Tatsushiro wszedł w posiadanie wysp i założył tam przetwórnię ryb, ale zbankrutował z powodu kolejnej wojny. W 1945 r., wraz z pobliską Okinawą i całym archipelagiem Riukiu, wyspy przejęła amerykańska administracja okupacyjna.
W 1972 r. – trzy lata po pierwszych badaniach, w których stwierdzono możliwość występowania złóż ropy i gazu w pobliskim morzu – Amerykanie oddali wyspy prawowitym właścicielom.
Rodzina Tatsushiro sprzedała swoje cztery wyspy rodzinie Kurihara, a ta wynajęła je japońskim władzom. W miarę jednak jak badania dna postępowały, wraz z nimi rozpalał się spór międzypaństwowy.
Do wysepek roszczenia zgłosiły Chiny i Tajwan. Wrzód pękł, gdy odkryto złoża gazu. W ciągu ostatniego roku floty Japonii i Chin prowadziły tam manewry, a na wyspie lądowali na przemian chińscy i japońscy aktywiści, wieszając flagi swoich państw. Tokio postanowiło w końcu uciąć spór i odkupić wyspy od rodziny Kurihara za 26 mln dol. Ale Kurihara sprzedali tylko trzy wyspy z czterech, które do nich należały.
