Autor apeluje, by na ideę „Europy o polsku” postawiło polskie państwo, starając się uczynić z niej polską markę, a wtedy „zdziwimy się, jak szybko stanie się ona atrakcyjna dla milionów Europejczyków wszystkich narodowości”. A obecny wysyp hejtu na Jana Pawła II ze strony sił zła wynika z tego, że jego myśl jest dziś bardziej aktualna, niż za życia i może zmienić europejski układ sił.
Polska specjalność: uniwersalne idee dla Europy
Jak pisze Lisiewicz, zdolność do wprowadzanie w życie uniwersalnych idei była w historii polską specjalnością. W czasach XIX-wiecznego hasła „Za wolność naszą i waszą”, dzięki któremu Polska stała się atrakcyjna w Europie dla najbardziej twórczych i samodzielnie myślących umysłów. Czy wtedy, gdy to z Polski wyszło w 1981 r. „Posłanie do ludzi pracy Europy Wschodniej”, o którym Breżniew mówił: „To niebezpieczny i prowokacyjny dokument. Słów w nim niewiele, lecz wszystkie biją w jeden punkt. Jego autorzy chcieliby posiać zamęt w krajach socjalistycznych”.
Lisiewicz wyjaśnia: „Dziś Polska idąc pod prąd głównego europejskiego nurtu, otwiera oczy wielu Europejczykom, którzy patrzą z niedowierzaniem: to tak można? Można osiągać gospodarcze sukcesy i jednocześnie nie poddawać się terrorowi politycznej poprawności? Można tak po prostu ogłosić, że nie chcemy u nas aborcji niepełnosprawnych dzieci i rządząca partia, choć poddana znanej im z własnego kraju presji ulicznej dziczy, nie traci władzy, a po krótkich perturbacjach odzyskuje poparcie? Można nie godzić się na eutanazję, na odbieranie dzieci, na inwazję nie szanujących naszej kultury imigrantów? I można nie popadać przy tym w szowinistyczne skrajności, nie obniżać własnej wartości ciasnymi nacjonalizmami?”.
Lewactwo i prorosyjski nacjonalizm – dwie upokarzające Europę idee
Autor przywołuje przykład portugalskiego trenera reprezentacji Polski, który chwalił Polskę jako kraj, gdzie najważniejsza jest wiara, rodzina i słowa Jana Pawła II. Jak pisze Lisiewicz, być może wypowiedź ta była i błaha, ale „z racji na masowy odbiór tych słów, wielu Polaków, którym wmówiono, że jesteśmy w Europie postrzegani jako ciemny, zacofany kraj, musiało mocno się zdziwić, iż życie jest jednak bardziej skomplikowane”.
Dlaczego to dziś jest ten moment, gdzie dziedzictwo Jana Pawła II może odegrać ważną rolę? Lisiewicz wyjaśnia: „To, co rzuca się dziś w oczy w Europie, to zagubienie zwykłych ludzi. Poczucie że to, co jest, prowadzi do upadku, ale jednocześnie nie ma wiarygodnej alternatywy. Zarówno wsparcie dla niszczącej europejską tożsamość lewicy, jak i wspieranych przez Rosję nacjonalistów, jest dla świadomego swych korzeni Europejczyka czymś upokarzającym. Ale nazbyt często innych propozycji nie ma. I Europejczyk popiera destrukcję własnej kultury tylko po to, by nie rządził u niego promoskiewski nacjonalizm. Albo – odwrotnie…”.
Tymon Terlecki i późne owoce mordu cywilizacyjnego na Polsce
Skąd ten klincz? „Bo to, co było zakorzenione, co odwoływało się najpiękniejszych europejskich tradycji padło ofiarą totalitaryzmów, podziału kontynentu, erozji kultury masowej, wreszcie rozmaitych sił niszczycielskich. Dlatego Europejczyk tęskni, ale sam nie potrafi już nazwać tego, za czym tęskni” – opisuje Lisiewicz.
Jak wskazuje, Polska z racji na to, że była ofiarą Żelaznej Kurtyny, czyli podziału Europy, stworzyła myśl, która może być odpowiedzią na obecny stan kontynentu oraz pozwala na podjęcie próby jego odrodzenia. I wskazuje na powojenną publicystykę emigracyjną Tymona Terleckiego i będące jej kontynuacją koncepcje Europy głoszone przez Jana Pawła II.
Jak podkreśla Autor, są one zaprzeczeniem pomysłów polexitu, rozważanych niedawno na okładce tygodnika „Do Rzeczy”. Tuż po wojnie Tymon Terlecki, publicysta nazywany „Chorążym” polskiej emigracji, wizjonersko przewidział to, co dzieje się dzisiaj. Terlecki pisał o skutkach podziału Europy: „Usiłowany mord cywilizacyjny na Polsce stanowi takie samo pogwałcenie normy moralnej jak dzieciobójstwo. Kultura europejska ciężko zapłaci za to, co się stało i co się dzieje”. A utrata przez Europę takich miast jak „Wilno, Lwów, Kowno, Ryga, Tallin” to nie „incydent lokalny”, lecz „ubożenie całej kultury europejskiej, świadome oddawanie stanowisk”.
Ale zdrada kultury zachodniej nie może być powodem jej porzucenia. Pisał Terlecki: „Heroizm (…) jest prosty: wytrwać w kulturze europejskiej na przekór jej samej (…) Wytrwać – bo kultur nie zmienia się jak partii politycznych, jak żurnalowych fasonów, jak bielizny”. Także wtedy, gdy „możemy być Europejczykami, uczestnikami wspólnoty chrześcijańskiej tylko za cenę obronienia i zachowania swojej odrębności”.
Jan Paweł II: różnorodność narodów i jedność wartości fundamentalnych
Dalej Lisiewicz przypomina, jak przyszłą Europę widział Jan Paweł II. I że wspierając akcesję Polski do UE uważał, że ma ona odegrać kluczową rolę w nowej ewangelizacji Europy. Nie ograniczał się bynajmniej do głoszenia tych idei w teorii, a w 1997 r. wypowiadał je w Gnieźnie w obecności głów państw Europy środkowej.
Dlaczego nie jest możliwe odrodzenie Europy bez chrześcijaństwa, Jan Paweł II wyjaśniał w książce „Pamięć i tożsamość”: „ewangelizacja stworzyła Europę, dała początek cywilizacji narodów i ich kulturze. Szerzenie wiary na kontynencie sprzyjało tworzeniu się poszczególnych narodów europejskich, zasiewając w nich ziarna kultur o różnorakich rysach, ale powiązanych wspólnym dziedzictwem wartości zakorzenionych w Ewangelii. W ten sposób rozwijał się pluralizm kultur narodowych na fundamencie wartości uznawanych na całym kontynencie (…) Europa żyła jednością wartości fundamentalnych w wielości kultur narodowych”.
Hejt na Jana Pawła II wynika z tego, że jest bardziej aktualny, niż za życia
Na koniec Lisiewicz odnosi się do hejtu wylewającego się na świętego Jana Pawła II w internecie, choćby przez trolle na Albikli. Nie ma wątpliwości, że jego przyczyną jest właśnie aktualność idei polskiego papieża: „Na puentę odnotujmy, że dziś nie ma postaci, która poddana byłaby ostrzejszym atakom, niż Jan Paweł II. Już nie liderzy PiS, nie Jarosław Kaczyński ani Antoni Macierewicz, a nasz papież wzbudza najwięcej bełkotliwych bluzgów sił zła w internecie. Zapewne dlatego, że wbrew tym, co mówili, że niebawem zostanie zapomniany, jest dziś bardziej aktualny, niż za życia. I to jego idee, poniesione przez Polaków i ludzi dobrej woli w Europie, mogą niebawem zmienić europejski układ sił”.