Wyszukiwanie

Wpisz co najmniej 3 znaki i wciśnij lupę
Polska

Fatima. Stuletnia tajemnica

Dzień 13 lutego to 11. rocznica śmierci siostry Łucji.

Autor:

Dzień 13 lutego to 11. rocznica śmierci siostry Łucji. Co tak naprawdę wiemy o tajemnicach fatimskich oraz o pozostałych objawieniach, których świadkiem była najważniejsza wizjonerka XX wieku? Dlaczego Łucja słyszała wszystkie proroctwa? Jej misja trwała pełne 90 lat. Tyle czasu dzieli pierwsze objawienie Anioła od ostatniego, które miało miejsce 13 lutego 2005 r. Bóg zlecił jej zadanie wykraczające daleko w czasie poza okres wyznaczony przez fatimskie spotkania z Maryją.
 

U kresu życia Siostra Łucja wyznała, że w swych wspomnieniach nie opisała wszystkich szczegółów związanych z objawieniami Matki Bożej w Fatimie. „Kiedy pisałam Wspomnienia, robiłam to z pośpiechem, nie mając czasu na przedstawienie wszystkich szczegółów” - wyjaśniła. Poproszona przez ojca prowincjała Jeremiasa Carlosa Vechinę, podjęła się opisania, jak postrzega przesłanie fatimskie przez pryzmat czasu, który minął, oraz w świetle wydarzeń, które się w tym okresie dokonały. Ostatnie zapiski Łucji dostarczają nam wiele nowych faktów i jej przemyśleń. Zostały nam dane drogowskazy – ukazane przez Matkę Bożą Fatimską, Nauczycielkę wiary. „Do czego wzywa Fatima?”

Co odkrywamy w listach siostry Łucji?
 
List z 18.05.1936: „Jezus przekazał Siostrze Łucji, iż triumf Niepokalanego Serca Maryi zawarty w poświęceniu Rosji jest «po to, by później rozszerzyć Jego kult i umieścić nabożeństwo do tego Niepokalanego Serca przy nabożeństwie do mego Przenajświętszego Serca»”. Wiemy z listu do Piusa IX z końca 1940 roku, że „dopiero 13 września 1939 r. Jego Ekscelencja Biskup Leirii upublicznił tę prośbę Matki Najświętszej”. Wtedy jest już do pracy gotowych kilka osób zachęconych przez wizjonerkę, świadomą, że Jezus „potrzebuje dusz, które oddadzą się Mu bezgranicznie; a jak mała jest ich liczba!” . Ma też cichych apostołów składających ofiary w intencji promowania nabożeństwa pierwszych sobót i wielce ich ceni, Jezus bowiem podkreślał konieczność ofiary, szczególnie tych składanych z codziennych krzyży. W 1940 roku wizjonerka zabiega o ustanowienie przez Papieża powszechnego święta Niepokalanego Serca Maryi: „Chciałabym widzieć, że Ojciec Święty przyspiesza [swe działania], by podnieść święto Niepokalanego Serca Maryi do rangi głównego święta pierwszej klasy dla całego Kościoła”.  Siostra Łucja uważa, że nie jest to jej życzenie, lecz „wyraz woli Bożej”.

W 1940 roku Siostra Łucja pisze dwa listy do Ojca Świętego. Pierwszy z datą 24 października 1940 roku nie został w ogóle wysłany. Drugi jest z tego samego roku. Oba listy są niemal identyczne, choć drugi jest wyraźnie krótszy. List miał być „na pojedynczej kartce”, stąd Siostra Łucja pisze krótko – jest to jak gdyby streszczenie treści otrzymanego z nieba orędzia. Jest tam wzmianka o objawieniu z lipca 1917 roku i widzeniach z lat 1925 i 1929. Jest prośba o poświęcenie Rosji Niepokalanemu Sercu Maryi i zapewnienie o owocach tego aktu: skrócenia czasu wojny, głodu i prześladowań Kościoła. Jest o przykładzie Portugalii, jest wreszcie druga prośba – o ustanowienie powszechnego święta Niepokalanego Serca Maryi jako jednego z głównych świąt kościelnych. Jest też oczywiście mowa o nabożeństwie pierwszych sobót, które nazywa „komunią wynagradzającą w pierwsze soboty kolejnych pięciu miesięcy”.

Tym samym Siostra Łucja posługuje się terminologią samego Nieba, tak bowiem nabożeństwo pierwszych sobót nazwała Maryja w lipcu 1917 roku. Tak więc sama wizjonerka potwierdza, że „Komunia wynagradzająca”, o której mówiło trzecie objawienie fatimskie, to nic innego jak nabożeństwo pierwszych sobót. A więc już wtedy Maryja wspominała o nabożeństwie pierwszych sobót jako środku ocalenia świata!

Pół roku później Łucja pisze: „Ileż bym dała, by Jego Świątobliwość przekonał się do uczynienia tego kroku! Być może za pomocą tego aktu z serca Bożego, za przyczyną Niepokalanego Serca Maryi mógłby spłynąć pokój na udręczony świat”. Dodaje też: „Musimy jeszcze trochę poczekać. Cierpliwości!”.
List z 18.05.1941: Maryja prosiła o zaprowadzenie tego nabożeństwa pierwszych sobót dwa razy. Raz 12 grudnia 1925 roku, „potem była druga prośba, ale nie pamiętam daty”.
List z 3.03.1945: „Cieszę się, że wszędzie rozwija się nabożeństwo do Niepokalanego Serca Maryi. Ono ocali nas we współczesnych czasach” (DonF, s. 418).


 
Materiał pochodzi z książki autorstwa Wincentego Łaszewskiego pt. „Fatima. Stuletnia tajemnica. Nowo odkryte dokumenty 1915-1929”, wydanej w wydawnictwie Fronda.

 

Autor:

Źródło: niezalezna.pl

Wesprzyj niezależne media

W czasach ataków na wolność słowa i niezależność dziennikarską, Twoje wsparcie jest kluczowe. Pomóż nam zachować niezależność i kontynuować rzetelne informowanie.

* Pola wymagane