Poza tym Polska została także pozwana do Trybunału Sprawiedliwości UE za niewdrożenie dyrektywy o jakości powietrza i domaga się kary dla Polski. Chodzi o ograniczenie stężenia pyłów w powietrzu.
Chodzi o odpowiednie stężenie niebezpiecznych cząsteczek pyłu zawieszonego (PM10), który unosi się nad aglomeracjami. Jest on emitowany głównie przez przemysł, pojazdy i domowe systemy grzewcze, które mogą być przyczyną zachorowań na astmę, schorzenia układu krążenia, nowotwory płuc i przedwczesnych zgonów.
Komisja zwróciła się do Trybunału UE o nałożenie kary pieniężnej na Polskę w wysokości 71,5 euro za dzień, które ma być wypłacane począwszy od dnia wydania przez Trybunał orzeczenia aż do zakończenia wdrożenia przepisów przez Polskę, o ile Polska nie wdroży tych przepisów przed wyrokiem.
Inna dyrektywa, do której nie dostosowała się Polska powinna zostać wdrożona 1 stycznia 2011 r. Chodzi o trzecią dyrektywę w sprawie wymogów kapitałowych. Dotyczy ona przepisów w zakresie polityki wynagrodzeń w bankach i przedsiębiorstwach inwestycyjnych oraz przedłużenia niektórych minimalnych wymogów kapitałowych instytucji kredytowych. Chodzi m.in. o to, by polityka wynagrodzeń nie zachęcała do podejmowania nadmiernego ryzyka.
Polska zgłosiła już co prawda KE „pewne środki przyjęte w celu wdrożenia dyrektywy”, jednak według Komisji Europejskiej musi jeszcze dokonać transpozycji wszystkich przepisów dotyczących przedłużenia minimalnych wymogów kapitałowych i powiadomić KE o środkach wykonawczych przyjętych przez organ nadzoru w zakresie polityki wynagrodzeń.
Komisja Europejska skorzystała z nowej możliwości jaką dał jej Traktat z Lizbony. Polega ona na tym, że może już przy pierwszym wniesieniu sprawy do Trybunału, zwrócić się o nałożenie „dziennej okresowej kary pieniężnej” na państwa, które nie dokonały pełnego wdrożenia dyrektywy w dniu wydania przez Trybunał wyroku stwierdzającego uchybienie.
KE wystąpiła do Trybunału o karę w wysokości 96 tys. 446,7 euro za dzień dla Włoch i 37 tys. 396,8 euro za dzień dla Polski. Te kwoty, informuje KE, „zostały ustalone przy uwzględnieniu sytuacji w odnośnych państwach członkowskich i – co się z tym wiąże – wagi naruszenia”.
Wnioskowane kary finansowe są okresowymi karami dziennymi płatnymi od dnia wydania przez Trybunał wyroku (a zatem o ile sytuacja nie została do tego czasu naprawiona) do chwili zakończenia transpozycji.
