W 2011 roku odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, a 1 marca 2017 roku awansowany na stopień pułkownika.
Urodził się 20 września 1918 roku w Witebsku. W 1938 roku zdał maturę w Gimnazjum Ojców Jezuitów w Wilnie, a w czerwcu 1939 roku ukończył Dywizyjny Kurs Podchorążych Rezerwy przy 5 Pułku Piechoty Legionów. Po wojnie obronnej 1939 roku, już w listopadzie wstąpił do konspiracji SZP/ZWZ/AK. Służył w oddziale por. Adama Boryczki „Tońki”, stanowiącym zalążek 6 Wileńskiej Brygady AK. Jako dowódca plutonu szturmowego brał udział w wielu akcjach przeciw formacjom niemieckim i litewskim, a także partyzantce sowieckiej. 17 lipca 1944 roku uratował swój pluton z sowieckiej obławy, wyprowadzając go do Puszczy Rudnickiej. Nie udało mu się dotrzeć na pomoc walczącej Warszawie. Od grudnia 1944 do końca marca 1945 roku dowodził komórką egzekucyjną Obwodu Bielsk Podlaski. Po wymarszu w pole 5 Wileńskiej Brygady AK objął w niej dowództwo szwadronu. Likwidował milicjantów, ubeków, funkcjonariuszy NKWD i Smiersza. 16 maja 1945 roku „Zygmunt”, w wyniku potyczki we wsi Potoka z grupą białostockiej straży więziennej, milicjantów i żołnierzy KBW, został ranny. 7 lipca 1945 roku w Brzezinach zlikwidował 10-osobową grupę sowieckiej prokuratury wojskowej, w tym płk. Pawła Wasiljewa i trzech kapitanów. 8 sierpnia pod wsią Sikory rozbił grupę operacyjną (l)WP, która straciła 15 ludzi. 18 sierpnia 1945 roku, wraz z oddziałem kpt. Władysława Łukasiuka „Młota”, zniszczył w Miodusach Pokrzywnych grupę operacyjną NKWD, UB i (l)WP. To tylko niektóre ze skutecznych akcji por. Zygmunta Błażejewicza. 4 października 1945 roku, po demobilizacji 5 Wileńskiej Brygady AK, „Zygmunt” wraz z żoną – sanitariuszką Alicją z domu Trojanowską – i z kilkoma partyzantami opuścił oddział, a następnie udał się do zachodnich Niemiec, a później do Argentyny i w końcu do USA, gdzie osiadł.
Radosnych Świąt Wielkanocnych pic.twitter.com/p0fLPizda6
— Tomasz Sakiewicz (@TomaszSakiewicz) April 5, 2026
