Ta choroba jest starsza, niż myślisz. Ślady patogenów sięgają starożytności

Odkryto również wcześniejsze dowody na występowanie owsików i tasiemców w starożytnej Jerozolimie. Czerwonka to choroba zakaźna jelit, zwłaszcza jelita grubego, wywołana przez pasożyty i bakterie, które powodują biegunkę, gorączkę i odwodnienie. Szczególnie małe dzieci mogą być narażone na śmiertelne konsekwencje tej choroby.

Choroba rozprzestrzenia się poprzez zanieczyszczenie wody pitnej lub żywności przez odchody. W starożytnych miastach na Bliskim Wschodzie, takich jak starożytna Jerozolima, była to prawdopodobnie poważna sprawa ze względu na przeludnienie, wysokie temperatury, obecność much i ograniczoną dostępność do czystej wody.

Teksty medyczne z Mezopotamii z drugiego i pierwszego tysiąclecia p.n.e. również opisują podobne objawy. 

„Jeśli ktoś je chleb i pije piwo, a potem ma w żołądku kolkę, skurcze i płynne wypróżnienia, to dopadło go setu”.

– czytamy w jednym ze starożytnych tekstów.

Próbki kału pobrano z osadów znajdujących się pod toaletami, ponieważ toalety z szambami były rzadkością w tamtych czasach. Obie toalety były podobne i miały rzeźbione kamienne siedzenia z płytko wgłębioną powierzchnią, dużym otworem do defekacji i mniejszym otworem z przodu do oddawania moczu przez mężczyzn.

W tamtym czasie Jerozolima była kwitnącym miastem, zamieszkałym przez 8 do 25 tysięcy mieszkańców. Miasto to było częścią Królestwa Judy, które było kontrolowane przez imperium asyryjskie. Upadek Jerozolimy nastąpił w 586 roku p.n.e., kiedy król babiloński Nabuchodonozor II dokonał rzezi miasta za jego nieposłuszeństwo w płaceniu trybutu.