Ryba morska, prowadząca przydenny tryb życia. Bytuje przeważnie na głębokości od 5 do 350 m, przy czym młode osobniki żerują w płytkich zatokach, natomiast dojrzałe płciowo wypływają na większe głębokości, nie opuszczając jednak szelfu kontynentalnego. Występuje w zimnych, antarktycznych i subantarktycznych wodach.
Osiąga do 92 cm długości całkowitej, przeciętnie 50 cm. Maksymalna zaobserwowana masa ciała – 10 kg (przeciętna od 0,6 do 8 kg). Ma dwie oddzielne płetwy grzbietowe, przy czym druga (tylna) jest znacznie dłuższa od pierwszej (przedniej).
Dojrzewa w wieku około 4–5 lat, przy długości około 35–40 cm. Duża płodność: 70–100 tys. ziaren ikry z jednej samicy. W okresie godowym wypływa na otwarte wody.
Jest poławiana komercyjnie i ma znaczną wartość gospodarczą. Jej mięso cechuje się wysokimi walorami smakowymi i może zawierać do 24% tłuszczu. Jej zasoby wydają się być obfite. Najefektywniejsze połowy prowadzone są na głębokości 150–300 m.
W porównaniu z innymi rybami jest niskokaloryczna, ma mało ości (szkielet łatwo odchodzi od mięsa), dobrą cenę, a przyrządzić ją można właściwie na każdy sposób – usmażyć w mące, tartej bułce lub w cieście, ugotować, dodać do niej sos, zapiec, włożyć do zalewy octowej. Nadaje się również do galarety.
