18 lutego 1386 roku Jadwiga Andegaweńska – król Polski – poślubiła wielkiego księcia litewskiego Władysława Jagiełło. Na podstawie unii w Krewie, Władysław Jagiełło zobowiązał się poślubić trzynastoletnią wówczas Jadwigę, a także pomóc w całkowitej chrystianizacji Litwy. Nie przeszkodziły w tym ustalenia ojca przyszłej królowej z habsburskim władcą, Wilhelmem, któremu dekadę wcześniej obiecano ślub z młodą Andegawenką: w międzyczasie zawarte porozumienie zmieniono, a rękę królowej otrzymał książę litewski.

Trudno powiedzieć, czy Jadwiga miała jakikolwiek wpływ na decyzję o ślubie; jest to jednak bardzo mało prawdopodobne. Wychodząc za Jagiełłę miała jednak z pewnością świadomość politycznej rangi tego wydarzenia. Nowych małżonków dzieliło wiele: Jadwiga wychowana była w zupełnie innej rzeczywistości kulturowej, była też o wiele młodsza od swego męża. Ale legenda mówi, że jeszcze przed ślubem wysłała rycerza Zawiszę do łaźni w Lublinie, by ten zobaczył na własne oczy, jak przyszły małżonek faktycznie wygląda.

Ślub z 1386 r. był wydarzeniem niezwykle istotnym w dziejach Polski. Mimo że córka Elżbieta Bonifacja, nie przeżyła miesiąca, a Jadwiga zmarła w wyniku komplikacji poporodowych, to za symboliczny owoc małżeństwa można uznać twór najwspanialszy: Rzeczpospolitą Obojga Narodów.