Tę książkę trzeba przeczytać. "Pod czerwoną okupacją" - będący od niedawna w sprzedaży wywiad-rzeka z Adamem Macedońskim - to zarówno fascynująca opowieść o życiu niezwykłego człowieka, jak i ciekawa panorama najnowszych dziejów Rzeczpospolitej.

 „Zapamiętałem wygłodzoną hordę przeważnie skośnookich, bardzo niskich i chudych, zwyrodniałych pod względem fizycznym. Oszpeceni chorobami, niejednemu brakowało oka, albo nos miał całkiem zniekształcony, bo wśród nich panował syfilis. Śmierdzieli potem, rzygowinami – przecież pili wódkę z aluminiowych manierek (...) Ta cała hałastra, ta dzicz – to nie byli żołnierze. Nie wiedzieli chyba nawet, dokąd ich pognali, chcieli tylko strzelać, rabować, mordować „burżujów” – tak o wkroczeniu komunistów do Lwowa w 1939 r. mówi Adam Macedoński w fascynującej książce „Pod czerwoną okupacją”. 

Wywiad-rzeka z założycielem Instytutu Katyńskiego, przeprowadzony przez Annę Zechenter, ze wzruszającym wstępem Ryszarda Terleckiego, jest pozycją obowiązkową dla czytelników, którzy z tragicznych i bohaterskich losów narodu polskiego lubią wyciągać wnioski na przyszłość. Mowa jest i o okupacji Lwowa przez Sowietów, i o katastrofie smoleńskiej, którą Adam Macedoński nazywa wprost "zamachem".

„Pod czerwoną okupacją” to wciągająca i pełna życia książka o losach niesamowitej postaci - artysty-plastyka, antykomunisty, redaktora pism podziemnych, represjonowanego przez UB i SB. Człowieka, który został odznaczony Krzyżem Semper Fidelis (1985), Złotym Krzyżem Zasługi (Londyn 1989), złotym medalem Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej (1999), Medalem Edukacji Narodowej (2001), Krzyżem Drugiej Obrony Lwowa (2006), Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2007); laureat Nagrody Kustosz Pamięci Narodowej (2011).