Ciekawostki turystyczne: Zakliczyn

Zakliczyn – miasto i siedziba gminy Zakliczyn w powiecie tarnowskim na prawym brzegu Dunajca. W miejscowości znajduje się rozległy, drugi co do wielkości w województwie rynek (170 na 100 m) z odrestaurowanym ratuszem i kilkunastoma kamienicami.

Ratusz w Zakliczynie
Henryk Bielamowicz; creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0

Zakliczyn leży na Pogórzu Rożnowskim w dolinie (206–250 m n.p.m.) na płaskim, szerokim i otwartym w kierunku północnym terenie, między dolnymi biegami potoków Paleśnianka i Wolanka w otoczeniu zalesionych wzgórz o wysokości od 300 do 503 m n.p.m. 

Z narożników rynku odchodzi 7 ulic o łańcuchowej zabudowie jednorodzinnej, która także zdecydowanie przeważa wokół pozostałych 20 ulic niegdyś „Białego Miasteczka”, zamieszkanego obecnie przez około 1700 mieszkańców.

W latach 1557–1934 Zakliczyn był miasteczkiem. Lokację miejską, za sprawą Spytka Wawrzyńca Jordana, nadał mu w 1557 r. król Zygmunt II August. Prywatne miasto szlacheckie, własność kasztelanowej krakowskiej Anny z Sieniawskich Jordanowej, położone było w 1595 roku w powiecie sądeckim województwa krakowskiego. Z praw miejskich rajcowie miejscy zrezygnowali w 1934 r. W latach 1975–1998 Zakliczyn administracyjnie należał do woj. tarnowskiego. 2006 przywrócono prawa miejskich Zakliczynowi.
 
Z Zakliczyna pochodził Mikołaj Jordan, od 19 lutego 1506 starosta spiski. Zygmunt Scypion Tarło, kasztelan sądecki, z grupą wybitniejszych osobistości pisał do papieża Grzegorza XV, aby pozwolił franciszkanom reformatom osiedlić się w Polsce. Gdy ci przybyli do kraju, jako pierwszy wystąpił w 1621 roku z propozycją wystawienia im klasztoru w Zakliczynie nad Dunajcem. Zakonnicy przybyli w 1622 roku. W latach 1645–1651 wystawiono murowany kościół i klasztor pw. Matki Boskiej Anielskiej.

W czasie drugiej wojny światowej Niemcy założyli w Zakliczynie getto żydowskie.

Zabytki:

Układ urbanistyczny, XVI–XIX w. Cechą Zakliczyna, która przez wieki nadawała miastu oryginalny charakter, była zabudowa drewnianymi, parterowymi domami o specyficznej konstrukcji przysłupowej, ze ścianami konstrukcji zrębowej, stawiane szczytami do drogi, zwieńczone dachami naczółkowymi z okapami wydatnie wysuniętymi nad chodniki. Zabudowa taka dominowała w mieście w XVIII i XIX w., a szereg drewnianych domów z tamtych czasów można jeszcze zobaczyć przy Rynku. Niektóre nowo budowane domy świadomie nawiązują bryłą i szczegółem architektonicznym do zabudowy historycznej.

Kościół parafialny pw. św. Idziego z cmentarzem przykościelnym, 1739-68.
Zespół klasztorny reformatów, poł. XVII–XIX w., (w którym przebywał pod koniec życia i zmarł w 1881 r. werbownik ochotników do powstania 1863 r., powstaniec, więzień, ks. Euzebiusz Teofil Chojnacki – ojciec Alojzy), w tym kościół parafialny pw. MB Anielskiej, z fundacji w latach 1645–1651 Zygmunta Aleksandra Tarły. 
Ratusz, pocz. XIX w., 

Dom „Pod Wagą” 1763 r.,ul. Mickiewicza 23, dom, drewniany 1858 ul. Mickiewicza 12, dom drewniany (dawna szkoła parafialna), ul. Mickiewicza 35, cmentarze wojenny nr , 1915-16, nr 293 i  294.

 

 



Źródło: niezalezna.pl

 

#Skarby kultury - Zakliczyn

ps
Wczytuję ocenę...
Wczytuję komentarze...
Zobacz więcej
Niezależna TOP 10
Wideo