Niespokojne jest serce nasze

  

Gabriel Marcel rozważa jedno z najważniejszych doświadczeń egzystencjalnych, którego przed nim byli świadomi m.in. Platon i św. Augustyn. Nie ma wątpliwości, że człowiek jest istotą ograniczoną, uwikłaną w zło, śmiertelną itd. I nie jest to – jak chcą utopiści – sytuacja przypadkowa, lecz nieuleczalna. Człowiek nie zadowala się jednak taką kondycją i byle jakim życiem, ale – jak mówi Marcel – „pragnie być”: wyzwolić się z ograniczeń i ze zła oraz żyć pełnią sensu, dobra i szczęścia.

Niestety doczesność nie jest mu w stanie tego zaoferować. Karl Rahner pisze: „Ziemia rodzi dzieci o sercach nieznających miary; to, co im daje, jest za piękne, by można było tym wzgardzić, a równocześnie za ubogie i zbyt kruche, aby stać się spełnieniem ich nienasycenia”. Dlatego Marcel podpisuje się pod słynnymi słowami św. Augustyna: „niespokojne jest serce nasze, dopóki w Tobie [Boże] nie spocznie”. Bóg Marcela nie jest abstrakcyjnym absolutem, lecz Światłem, Świętym, absolutnym Ty, Miłością i Powiernikiem nadziei, którego spotykamy w czci, modlitwie i miłości.


Wczytuję ocenę...

Promuj niezależne media! Podaj dalej ten artykuł na Facebooku i Twitterze

     
Źródło: Gazeta Polska Codziennie, niezalezna.pl,

Wczytuję komentarze...
Tagi

  

Wczytuję ocenę...

Promuj niezależne media! Podaj dalej ten artykuł na Facebooku i Twitterze

     
Wczytuję komentarze...

Nasza strona używa cookies czyli po polsku ciasteczek. Korzystając ze strony wyraża Pan/i zgodę na używanie ciasteczek (cookies), zgodnie z aktualnymi ustawieniami Pana/i przeglądarki. Jeśli chce Pan/i, może Pan/i zmienić ustawienia w swojej przeglądarce tak aby nie pobierała ona ciasteczek.


Strefa Wolnego Słowa: niezalezna.pl | gazetapolska.pl | panstwo.net | vod.gazetapolska.pl | naszeblogi.pl | gpcodziennie.pl | Gazeta Polska Podcasts