Komisja poinformowała o tym w komunikacie zamieszczonym na stronie internetowej lubelskiego oddziału Instytutu Pamięci Narodowej.

Michael Weingärtner w okresie od 13 lipca 1943 r. do 8 lipca 1944 r. był wartownikiem w niemieckim nazistowskim obozie koncentracyjnym na Majdanku w Lublinie. Według ustaleń Komisji brał udział w dokonaniu zbrodni wojennej, stanowiącej ludobójstwo, „w ten sposób, że z bronią w ręku pełnił służbę w kordonie zabezpieczającym przeprowadzaną na terenie obozu koncentracyjnego Lublin akcję eksterminacyjną Żydów – tzw. Akcję Erntefest, w przebiegu której zamordowano nie mniej jak 17 000 osób”.

Weingärtner pełnił służbę w kordonie zabezpieczającym oraz na wieżyczkach strażniczych obozu, a także przy eskorcie więźniów do miejsc pracy znajdujących się poza jego terenem. Jak ustalił IPN, mężczyzna „działał w celu wykonania polityki państwa niemieckiego, ukierunkowanej na eliminację określonych grup narodowych, etnicznych i rasowych, w następstwie czego nie mniej jak 22 000 rannych, chorych jeńców wojennych i osób z ludności cywilnej obszaru okupowanego poniosło śmierć, a wobec pozostałych 26 000 osadzonych stworzono warunki życia grożące ich biologicznej egzystencji”.

Według ustaleń Komisji, Weingärtner w okresie od 13 kwietnia do 5 maja 1945 r. na terenie III Rzeszy Niemieckiej oraz Protektoratu Czech i Moraw, jako wartownik dozorował marsz kobiet, w tym obywatelek polskich, osadzonych w kilku oddziałach niemieckiego obozu koncentracyjnego Flossenbürg.

„Pełniąc służbę w kordonie zabezpieczającym marsz oraz przy eskorcie więźniarek, poddawał je okrutnemu i nieludzkiemu traktowaniu, czym działał w celu wykonania polityki państwa niemieckiego, ukierunkowanej na eliminacje określonych grup narodowych, etnicznych i rasowych, w następstwie czego 58 kobiet rozstrzelano, a 157 kobiet zmarło z wycieńczenia, zaś wobec pozostałych zmuszanych do marszu, nie mniej jak 410 kobiet, tworzył warunki życia zagrażające ich biologicznej egzystencji”

- napisano w komunikacie.

Niemiecki obóz koncentracyjny na Majdanku istniał od października 1941 r. do lipca 1944 r. Spośród prawdopodobnie 150 tys. osób, które przeszły przez Majdanek, na skutek głodu, chorób, pracy ponad siły, a także w egzekucjach i komorach gazowych życie straciło tu około 80 tys. osób. 60 tys. z nich to byli Żydzi przywożeni do obozu z całej Europy.