Czym jest insulinooporność?

Insulinoodporność to zaburzenie homesostazy glukozy, które polega na zmniejszeniu wrażliwości tkanki tłuszczowej, wątroby oraz innych tkanek organizmu na insulinę. Jest to również zaburzenie metaboliczne, gdzie dochodzi do zmniejszenia wrażliwości tkanek na działanie insuliny mimo jej prawidłowego lub podwyższonego poziomu we krwi. W efekcie organizm nie potrafi sobie poradzić z insuliną produkowaną przez trzustkę.

Objawy, które należy sprawdzić

Insulinoodporność objawy:
•    brak energii, ciągłe zmęczenie i senność,
•    częste uczucie głodu i napady tzw. wilczego głodu,
•    nadciśnienie tętnicze,
•    podwyższony poziom glukozy,
•    podwyższony poziom cholesterolu i trójglicerydów,
•    wzrost masy ciała i tkanki tłuszczowej, zwłaszcza na brzuchu,
•    obniżenie nastroju, rozdrażnienie,
•    problemy skórne m.in. rogowacenie ciemne skóry
•    częsta chęć na słodycze
•    trudności ze zrzuceniem zbędnych kilogramów,
•    drżenie rąk, niepokój, spadek koncentracji, bóle głowy
•    zaburzenia miesiączkowania
•    trudności z zajściem w ciążę
•    zaburzenia lipidowe

Jeżeli mamy jakiekolwiek podejrzenie dotyczące możliwości wystąpienia insulinoodporności, należy jak najszybciej udać się do endokrynologa (specjalista od zaburzeń hormonalnych) w celu przeprowadzenia badań. 

Aby dobrze zdiagnozować, co nam dokładnie dolega należy wykonać na insulinoodporność badania diagnostyczne. Podstawowym badaniem jest oznaczenie glukozy na czczo we krwi oraz doustny test obciążenia glukozą (OGTT). Badania te mogą wykryć stan przedcukrzycowy, co z kolei wskazuje na duże prawdopodobieństwo, że chorujemy. Lekarz może zalecić również wykonanie oznaczenia poziomu insuliny w surowicy na czczo, profilu lipidowego oraz badania na Hs-CRP. Istnieje także szereg specjalistycznych testów, jak HOMA-IR lub QUICKI.

Należy pamiętać, że na insulinoodporność nie ma leku, dlatego też przez całe życie należy kontrolować poziom cukru (ale nie tak jak przy cukrzycy). Po odkryciu choroby, trzeba jak najszybciej zmienić styl życia, czyli zmodyfikować dietę i regularnie uprawiać aktywność fizyczną. W jadłospisie powinny znaleźć się składniki, które nie powodują wyrzutów insuliny. Dlatego, też należy sprawdzać tzw. indeks glikemiczy, który określa, jak gwałtownie po spożyciu danego produktu wzrasta poziom glukozy. Dobrze jest skonsultować się z dietetykiem, aby pomógł zmienić jadłospis. 

Jak obniżyć cukier we krwi? Aby zmniejszyć masę ciała, należy regularnie ćwiczyć. W trakcie wysiłku mięśnie pobierają i spalają glukozę, co ułatwia kontrolowanie prawidłowego poziomu cukru. Ważny jest również wypoczynek i jakość snu.

Przyczyny insulinoodporności

Insulinoodporność ma podłoże bardzo zróżnicowane. U niektórych może wystąpić genetycznie, a u innych jest zaburzeniem hormonalnym. Często idzie w parze z takimi chorobami jak nadczynność tarczycy, zespół Cushinga, czy pierwotna nadczynność przytarczyc. Może być również skutkiem ubocznym przyjmowania niektórych leków takich jak; preparaty przeciwwirusowe, leki sterydowe, antybiotyki, a nawet antykoncepcja hormonalna

Przyczyny:
- zespół metaboliczny: otyłość - szczególnie otyłość brzuszna; niska aktywność fizyczna;
- lipodystrofia;
- hemochromatoza;
- zespół wielotorbielowatych jajników, hipogonadyzm;
- nadmiar kortyzolu (np. zażywanie leków sterydowych, zespół Cushinga);
- niektóre leki (np. rifampicyna, izoniazyd, olanzapina, risperidon, kwetiapina, tamoksyfen, progestagen, niektóre leki przeciwwirusowe);
- podłoże genetyczne

Jeżeli mamy nadwagę, podwyższony cholesterol i trójglicerydy, a także wysoki poziom cukru na czczo i nadciśnienie tętnicze wówczas mamy poważne zaburzenie metaboliczne. Może to prowadzić do ryzyko rozwoju cukrzycy typu 2 lub miażdżycy. U kobiet ciężarnych może doprowadzić do rozwoju cukrzycy ciążowej. Wynika to z tego, że trzustka zaczyna produkować coraz więcej insuliny, powyżej rzeczywistego zapotrzebowania organizmu co prowadzi do hiperinsulinemii. Insulina i jej wysoki poziom uniemożliwiają działanie drugiego hormonu, czyli glukagonu, który jest odpowiedzialny za spalanie energii. Co skutkuje nadwagą i otyłością.