Żubracze było wsią prawa wołoskiego w latach 1551-1600, położoną w ziemi sanockiej województwa ruskiego. W połowie XIX wieku właścicielem posiadłości był Kazimierz Turowski. W 1946 wieś została kompletnie spalona przez UPA.

Do czasów obecnych zachował się niewielki cmentarz oraz miejsce po cerkwi, na które warto zwrócić uwagę. Miejsce to położone jest 100 metrów od szosy głównej.  Początkowo funkcjonował tu cmentarz cerkiewny. Na cmentarzu w Żubraczem spoczywa dawny właściciel tej ziemi, przedostatni właściciel majątku - Władysław książę Giedroyć.

Stojąca tu niegdyś cerkiew parafialna pw. św. Michała Archanioła została rozebrana w roku 1953. 

Z Żubraczy można się wybrać na  widokowy szczyt Hyrlatej.

Widać z niego dwa szczyty graniczne ze Słowacją:  Czerenin i Stryb, zaś przy dobrej pogodzie Tatry. Masyw górski składa się z trzech wierzchołków: Berdo 1041 m n.p.m., Szymowa Hyrlata 1103 m n.p.m. oraz Rosocha 1085 m n.p.m.
Cały masyw Hyrlatej znajduje się na obszarze Ciśniańsko-Wetlińskiego Parku Krajobrazowego. Okolica jest jednym z największych mateczników bieszczadzkich niedźwiedzi. Szlak jest dziki, rzadko uczęszczany –  spotykać tu można więcej śladów zwierząt niż ludzi.