Przemija postać świata

  

Są takie momenty, gdy człowiek uświadamia sobie szczególnie mocno, że przemija postać tego świata, że to, co mamy teraz, nie jest na zawsze, i że przyjdzie nie tylko nam jako jednostkom pożegnać się z tym światem, ale także, że przeminie to, co uważamy za nasz doczesny dom, nasze doczesne środowisko, że świat, który uważamy za swój, przeminie.

Doskonale widać to w Kiejdanach. To litewskie miasteczko, kiedyś wielokulturowe, wieloetniczne, tętniące życiem – z pięknymi świątyniami i ewangelickimi, i katolickimi, z synagogami (letnią i zimową) i meczetem – dziś jest nie tyle senne, ile niemal martwe. Wieczorną porą niemal nie ma w nim ludzi, uliczki są puste, jakby miasto wymarło. Cudne zabytki nie sprawią, że miasto nabierze życia, a cisza, choć urokliwa, choć pozwalająca odpocząć, to jednak napełnia także trwogą, bo uświadamia ona, że jesteśmy w miejscu, gdzie pewien świat umarł. I nic, nawet remont zabytków, nie jest w stanie go wskrzesić. Prawda ta zaś dotyczy nie tylko Kiejdan, ale każdego ludzkiego świata, każdej ludzkiej siedziby. Nie w niej mamy pokładać nadzieję.


Wczytuję ocenę...

Promuj niezależne media! Podaj dalej ten artykuł na Facebooku i Twitterze

Źródło: Gazeta Polska Codziennie

Wczytuję komentarze...
Tagi

  

Wczytuję ocenę...

Promuj niezależne media! Podaj dalej ten artykuł na Facebooku i Twitterze

Wczytuję komentarze...

Nasza strona używa cookies czyli po polsku ciasteczek. Korzystając ze strony wyraża Pan/i zgodę na używanie ciasteczek (cookies), zgodnie z aktualnymi ustawieniami Pana/i przeglądarki. Jeśli chce Pan/i, może Pan/i zmienić ustawienia w swojej przeglądarce tak aby nie pobierała ona ciasteczek.


Strefa Wolnego Słowa: niezalezna.pl | gazetapolska.pl | panstwo.net | vod.gazetapolska.pl | naszeblogi.pl | gpcodziennie.pl | Gazeta Polska Podcasts