W Polsce stosunkowo najliczniej występuje w rozległych gęstych lasach iglastych na wschodzie kraju. Jego liczebność przyjmuje się na 25 000–35 000 par.

Krogulec jest ptakiem częściowo wędrownym (przyloty od marca do maja, a odloty od końca sierpnia do początków listopada). Część ptaków nie odlatuje na zimę, lecz prowadzi koczowniczy tryb życia w pobliżu wyprowadzanych lęgów. 

Samica jest wyraźnie większa od samca (o około 1/3). Różnice znacznie widać też w ubarwieniu. Ptaki mają ogon dłuższy niż szerokość skrzydła. Nogi żółte, zakończone hakowatymi pazurami, proporcjonalnie cieńsze i dłuższe niż u jastrzębia. Samica krogulca jest podobna, choć nieco mniejsza od jastrzębia. 

W locie sylwetka ptaka przypomina kukułkę. Krótkie uderzenia szerokich skrzydeł i falowany tor ruchu przypominają lot gołębia, ptak jednak na małym dystansie potrafić rozwinąć znaczną prędkość.
Krogulec zamieszkuje zarówno duże kompleksy leśne jak i skraje lasów w pobliżu pól z kępami drzew. Często spotykany jest  blisko siedzib ludzkich, w większych parkach miejskich i ogrodach.

Poluje głównie na wróble i mniejsze ptaki. Krogulec polując doskonale wykorzystuje przeszkody i osłony terenowe np. żywopłoty lub krzaki. Zdobycz swoją błyskawicznie atakuje w locie lub na ziemi, co ułatwiają mu stosunkowo długie i cienkie nogi.
Jego zdobycz może być nawet porwana z gałęzi w trakcie lotu ptaka. W czasie polowania jest tak skoncentrowany, że nie zwraca zwykle uwagi na otoczenie, w tym na bezpośrednią obecność człowieka. Dochodziło nawet do sytuacji, że ptak w pościgu za ofiarą wpadał do ludzkich mieszkań.

W przeciwieństwie do innych jastrzębiowatych, krogulce co roku budują nowe gniazda z gałązek drzew. Wynika to z tego, że inne drapieżniki mogą zasiedlać zeszłoroczne miejsca lęgowe, które stają ich noclegowiskami lub je plądrować, jak robią to m.in. kuny. Nie bez znaczenia pozostaje duża liczba pasożytów mnożąca się po pewnym czasie w gnieździe. Budowa konstrukcji trwa miesiąc.
W Polsce krogulec objęty jest ścisłą ochroną gatunkową.