Bohater czasów zarazy

  

Był człowiekiem z wyższego towarzystwa, prawnikiem, poliglotą, poetą, szczęśliwym ojcem rodziny. Po utracie pięciorga dzieci stanął przed furtą klasztoru w Starej Wsi koło Brzozowa. Podobno miał już wtedy w swoim dorobku słynną pieśń wielkopostną „W krzyżu cierpienie, w krzyżu zbawienie, W krzyżu miłości nauka...”.

Już jako jezuita propagował nabożeństwo majowe – pieśń „Chwalcie łąki umajone...” jest jego pióra. Podejmował najtrudniejsze misje. Z niemałym ryzykiem głosił nauki dla krwawych rabantów w Galicji roku 1846. Niósł pociechę kaznodziejską Krakowowi po straszliwym pożarze w roku 1850. Jego los dopełnił się w Wielkopolsce. Niedługo po tym, gdy założył w Obrze placówkę jezuicką, wybuchła epidemia cholery. Niósł zarażonym pomoc duchową, zaopatrywał w sakramenty konających. Docierał do najuboższych, czekających na śmierć nieraz w strasznych warunkach higienicznych. Ostatecznie sam padł ofiarą epidemii w listopadzie 1852 r. Ten bohater czasów zarazy pochodził spośród lwowskich Ormian. Nazywał się Karol Bołoz Antoniewicz. Zmarł w wieku lat 45, jego dzieło duchowe przetrwało. O ile mi wiadomo, ks. Bołoz Antoniewicz wciąż jeszcze nie jest kandydatem na ołtarze. 

 

Wczytuję ocenę...

Promuj niezależne media! Podaj dalej ten artykuł na Facebooku i Twitterze

Źródło: Gazeta Polska Codziennie

Wczytuję komentarze...

  

Wczytuję ocenę...

Promuj niezależne media! Podaj dalej ten artykuł na Facebooku i Twitterze

Wczytuję komentarze...

Nasza strona używa cookies czyli po polsku ciasteczek. Korzystając ze strony wyraża Pan/i zgodę na używanie ciasteczek (cookies), zgodnie z aktualnymi ustawieniami Pana/i przeglądarki. Jeśli chce Pan/i, może Pan/i zmienić ustawienia w swojej przeglądarce tak aby nie pobierała ona ciasteczek.


Strefa Wolnego Słowa: niezalezna.pl | gazetapolska.pl | panstwo.net | vod.gazetapolska.pl | naszeblogi.pl | gpcodziennie.pl | Gazeta Polska Podcasts