Obiekt tworzony był na podstawie zdjęć archiwalnych pozyskiwanych przez Muzeum z całego świata - zarówno od instytucji, jak i prywatnych osób. Na terenie dawnego getta znajdowało się kilka tysięcy domów; wiele z nich już nie istnieje. Odwzorowane zostały także mniejsze budynki czy zieleń, choć nie zawsze możliwe było odnalezienie tych elementów na zdjęciach i mapach. Jak mówi jeden z twórców makiety Piotr Estkowski, przy jej tworzeniu korzystano także ze zdjęć lotniczych. Wykorzystano też materiały z łódzkiego Archiwum Państwowego oraz wspomnienia dawnych mieszkańców. Realizatorzy makiety starali się badać różne źródła, by ustalić, jak wyglądał odtwarzany budynek i jego otoczenie. Do makiety ma powstać platforma wirtualna z elektroniczną mapą getta wzbogaconą o formy wizualizacji obiektów, widok z lotu ptaka, przenikanie starej fotografii we współczesną oraz nagrania wspomnień. Zgodnie z zamysłem twórców platformy, każdy będzie miał szansę opublikowania na niej własnych wspomnień i historycznych zdjęć.

Makieta eksponowana jest na Stacji Radegast, gdzie w latach 1941-44 przywożono Żydów, Romów i Sinti z Europy do getta w Litzmannstadt (nazwa nadana Łodzi przez okupantów), a później jego mieszkańców wywożono do obozów zagłady. Dziś Stacja Radegast jest oddziałem Muzeum Tradycji Niepodległościowych w Łodzi.

Litzmannstadt Getto było drugim, co do wielkości w Polsce i najdłużej działającym na ziemiach polskich gettem. W latach 1940-1944 Niemcy zamknęli w nim łącznie ok. 220 tys. Żydów - nie tylko z Polski, ale także z Czech, Niemiec Luksemburga, Austrii - oraz Romów. W getcie z głodu i wyczerpania zmarło prawie 45 tys. osób, pozostali zostali wywiezieni do obozów zagłady, m.in. Do Chełmna nad Nerem, gdzie zamordowano ok. 70 tys. Ocalało - według różnych źródeł - zaledwie 7-13 tysięcy.