Obecnie prowadzone prace archeologiczne rozpoczęły się pod koniec lipca i planowane są do 20 września. Badania mają przybliżyć historię cmentarza, w tym szczegółowo określić jego zasięg i liczbę pochówków oraz doprecyzować datowanie obiektu – wcześniej ustalono wstępnie, że cmentarzysko pochodzi z XII do XIII wieku.

Odsłoniliśmy pięć kolejnych grobów, w tym trzy już w całości. Pochówki te nawiązują przestrzennie do odkrytych poprzednio. Wtedy udało się odsłonić jedenaście grobów. Mamy więc obecnie już szesnaście znalezionych pochówków. Uważamy, że muszą być następne, które uda się nam odnaleźć. 

– powiedział kierujący badaniami archeologicznymi dr Tomasz Kordala, zastępca dyrektora płockiego Muzeum Mazowieckiego.

Dokonane odkrycia mogą potwierdzać formułowaną już w 2016 r. hipotezę, że w pobliżu znajdował się również kościół, niewspominany w znanych dotąd źródłach historycznych, być może istniejący przez krótki czas.

Z reguły bywało tak, że w średniowieczu cmentarz lokalizowany był w sąsiedztwie kościoła, a w pobliżu kościoła organizowane były z kolei targi. W pracach dotąd zrealizowanych, na ślad kościoła nie natrafiliśmy. Gdyby tak się stało, byłaby to z pewnością duża sensacja. 

– podkreślił.

W latach 2015-18 na terenie dawnej komendy wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej w Płocku, gdzie od połowy lat 40. do lat 50. XX wieku znajdował się areszt śledczy UB, badania archeologiczne prowadzili pracownicy IPN. Podczas tych prac odkryto szczątki kilku osób oraz artefakty pochodzące z połowy XX wieku, wskazujące na to, że może chodzić o ofiary komunistycznych zbrodni. Wśród znalezionych wówczas przedmiotów były m.in. przybory osobiste, a także metalowy wojskowy guzik z wizerunkiem orła w koronie. W pobliżu natrafiono również na pociski i łuski z broni automatycznej.

Gdy w 2016 r. pracownicy IPN objęli badaniami archeologicznymi dawny parking Milicji Obywatelskiej, w miejscu rozebranych w tym celu garaży, nieoczekiwanie natrafiono tam na pochówki wczesnośredniowieczne, jak się okazało, z nieznanego wcześniej cmentarzyska, które istniejąc prawdopodobnie już w XII, najpóźniej w XIII wieku, znajdowało się wówczas poza wałem grodu, a potem również poza granicami miasta, lokowanego w 1237 r. Odkryto wówczas w sumie jedenaście pochówków oraz artefakty, jak np. wagi szalkowe i ołowiane plomby towarów.