PKN Orlen przygotowuje książkę z okazji 60-lecia zakładu produkcyjnego w Płocku

Zdjęcie ilustracyjne / By Jeśli chcesz wykorzystać to zdjęcie, proszę o jego podpisanie w następujący sposób:autor: Adam Kliczek, http://zatrzymujeczas.pl (CC-BY-SA-3.0)W przypadku zamieszczenia zdjęcia na stronie internetowej, poproszę o przesłanie informacji mailowej z a

  

PKN Orlen na jubileusz 60-lecia istnienia zakładu produkcyjnego w Płocku, wtedy Mazowieckich Zakładów Rafineryjnych i Petrochemicznych, przygotowuje książkę ze wspomnieniami byłych i obecnych pracowników. Publikacja ma się ukazać jesienią.

Jak poinformowało biuro prasowe PKN Orlen, osoby, które chciałyby podzielić się swymi wspomnieniami związanymi z płockim zakładem spółki, mogą przesyłać zgłoszenia mailem na adres intranet@orlen.pl zamieszczając krótki opis historii, jaką chciałyby opowiedzieć, a w tytule hasło: „KSIĄŻKA”.

„Z okazji jubileuszu 60-lecia zakładu produkcyjnego w Płocku Orlen pracuje nad jedyną i niepowtarzalną książkę wypełnioną wspomnieniami i opowiadaniami ludzi, którzy tworzyli i tworzą firmę. Pracujesz lub pracowałeś w PKN Orlen? A może Twoi rodzice, dziadkowie? Chcesz się podzielić ciekawą historią lub wspomnieniem? Czekamy właśnie na Ciebie!”

– anonsuje projekt płocki koncern, zachęcając zarazem do udziału w nim; na zgłoszenia czeka do 19 lipca.

PKN Orlen wyjaśnia m.in., iż poszukuje osób, „które mają wiedzę o początkach zakładu produkcyjnego, których rodzice lub dziadkowie tworzyli firmę”, a jednocześnie „zaprasza też pracowników, którzy tę historię dopiero tworzą i zaczynają swoją przygodę w Orlenie”.

„Jeżeli masz do opowiedzenia ciekawą historię, którą chciałbyś przekazać kolejnym pokoleniom, to właśnie jest taka okazja. Możesz stać się bohaterem jubileuszowego wydania. Jeżeli w pracy poznałeś miłość swojego życia, jeżeli masz wspomnienie wyjątkowego momentu, chwili - to będzie miejsce, w którym będziesz mógł o tym opowiedzieć” - informuje płocki koncern. Jak dodaje, z osobami, które zgłoszą się do projektu, zostanie przeprowadzony wywiad, a powstały tekst zostanie przedstawiony do autoryzacji.

Wymagana jest szczerość. Bohaterowie wywiadów muszą chcieć opowiedzieć o kulisach swojej pracy. Liczą się konkrety, szczegóły, przykłady i anegdoty. Padną pytania o życie prywatne, zainteresowania, związki z firmą, atmosferę pracy. Trzeba być na to przygotowanym i chcieć o tym opowiedzieć. Wiemy, że rzadko zdarza się, aby życie prywatne było oddzielone od zawodowego”

– opisuje m.in. projekt PKN Orlen. I podkreśla: „Ważne, by rozmówcy naprawdę chcieli i lubili rozmawiać. Szukamy pasjonatów oddanych swojej profesji, ludzi wierzących w to, co robią lub robili”.

(Fot. By R. Szostak - Województwo warszawskie w trzydziestolecie Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, Wydawnictwo "Sport i Turystyka", Warszawa 1974, photo no 8, Domena publiczna, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=50582692)

W 1959 r. ówczesny Komitet Ekonomiczny Rady Ministrów podjął decyzję, dotyczącą ustalenia lokalizacji w centralnej Polsce nowego, największego w kraju zakładu przerobu ropy naftowej i wytwarzania paliw oraz innych produktów pochodnych. Początkowo zakładano, iż kombinat taki powstanie na lewym brzegu Wisły w dzielnicy Płocka - Radziwie. Ostatecznie lokalizację zmieniono na prawy, wysoki brzeg rzeki i położoną w pobliżu miasta wieś Biała Nowa.

Zasadnicza część pierwszego etapu inwestycji i budowa pierwszych instalacji przerobu ropy naftowej i produkcji paliw trwała do połowy lat 60. XX wieku – następnie powstawały kolejne instalacje, w tym także segmentu petrochemicznego. Władze PRL zdecydowały w 1961 r., że jednym z głównych zadań przyjętego następnie przez Sejm ówczesnego 5-letniego Planu Rozwoju Gospodarczego będzie rozpoczęcie w płockiej rafinerii przerobu ropy naftowej na poziomie 2 min ton rocznie.

Produkcja w Mazowieckich Zakładach Rafineryjnych i Petrochemicznych ruszyła w 1964 r. Kompleks ten należał w tym czasie do nielicznych w ówczesnej Europie, które łączyły produkcję paliw z wytwarzaniem petrochemikaliów. W latach 70. i 80. XX wieku oba segmenty kombinatu były sukcesywnie rozbudowywane, powstawały kolejne instalacje. Proces ten kontynuowano także po zmianach ustrojowych w Polsce, w latach 90. XX wieku i następnych.

W 1993 r. Mazowieckie Zakłady Rafineryjne i Petrochemiczne zostały przekształcone w Petrochemię Płock – spółkę akcyjną Skarbu Państwa, której znakiem firmowym została stylizowana retorta, czyli naczynie chemiczne z wpisaną literą P, nawiązującą do słów petrochemia i Płock. W maju 1998 r. ówczesny rząd zdecydował o utworzeniu narodowego koncernu naftowego z połączenia Centrali Produktów Naftowych – CPN, dysponującej siecią stacji paliw z wytwarzającą te produkty z przerobu ropy Petrochemią Płock.

Nowy podmiot powstał formalnie w 1999 r. pod nazwą Polski Koncern Naftowy – PKN - i w tym samym roku zadebiutował na warszawskiej Giełdzie Papierów Wartościowych. W kwietniu 2000 r. Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie akcjonariuszy nowej spółki podjęło uchwałę o przyjęciu przez PKN nazwy handlowej Orlen, nawiązującej do połączenia części słów: orzeł i energia. Następnie ogłoszono konkurs na logo koncernu, wybierając ostatecznie symbol graficzny ze stylizowaną głową orła.

Obecnie główny zakład produkcyjny PKN Orlen w Płocku to największy kompleks rafineryjno-petrochemiczny w Polsce, a sama spółka jest jednym z największych podmiotów tej branży w Europie. Do grupy kapitałowej Orlen należą spółki w Polsce, Czechach, Niemczech i na Litwie. Na rynkach tych koncern dysponuje aktualnie siecią blisko 2800 stacji paliw. Z kolei w Kanadzie, za pośrednictwem podmiotów należących do swej spółki zależnej Orlen Upstream, zarządza aktywami wydobywczymi ropy naftowej i gazu zimnego.

PKN Orlen poprzez swe podmioty zarządza sześcioma rafineriami o łącznych mocach przerobowych ropy naftowej wynoszących 35,2 mln ton w ciągu roku. Są to rafinerie w Płocku, gdzie maksymalna zdolność przerobu surowca wynosi 16,3 mln ton na rok, a także w Trzebini i Jedliczu oraz w Czechach - w Litvinowie i Kralupach, jak również w Możejkach na Litwie, jedyna rafineria w krajach bałtyckich.

(Fot. By S. Kuruliszwili - Województwo warszawskie w trzydziestolecie Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, Wydawnictwo "Sport i Turystyka", Warszawa 1974, photo no 236, Domena publiczna, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=50518968)

Koncern dywersyfikuje dostawy ropy do swych rafinerii, oprócz surowca z Rosji, przyjmując też dostawy z alternatywnych kierunków, jak np. Arabia Saudyjska. Rafinerie koncernu korzystały w ostatnich latach z ropy naftowej pochodzącej m.in. z Iraku, Azerbejdżanu, Kazachstanu, Nigerii, Wenezueli, Norwegii czy USA.

W planach PKN Orlen jest przejęcie Grupy Lotos – na początku lipca koncern złożył w Komisji Europejskiej formalny wniosek o zgodę na przejęcie kapitałowe gdańskiej spółki. Według niego, celem jest m.in. stworzenie „silnego gracza” z międzynarodowym potencjałem, jeszcze bardziej liczącego się na rynku dostaw ropy.

Wczytuję ocenę...

Promuj niezależne media! Podaj dalej ten artykuł na Facebooku i Twitterze

Źródło: niezalezna.pl, PAP

Tagi

Wczytuję komentarze...

Do komisji trafił wniosek o powołanie dwóch wiceprezesów NIK. Znamy ich nazwiska

Siedziba NIK w Warszawie / By Materiał urzędowy Najwyższej Izby Kontroli - www.nik.gov.pl, Public Domain, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=27960111

  

Sejmowa Komisja do Spraw Kontroli Państwowej zaopiniuje w środę dla marszałka Sejmu wnioski prezesa Najwyższej Izby Kontroli o powołanie dwóch wiceprezesów NIK. Kandydatami na te stanowiska są Tadeusz Dziuba i Marek Opioła.

Informacja o posiedzeniu komisji opublikowana została dzisiaj na stronie internetowej Sejmu w wykazie prac komisji.

Zgodnie z art. 21 ustawy o NIK, wiceprezesów Najwyższej Izby Kontroli, w liczbie 3, powołuje i odwołuje Marszałek Sejmu, po zasięgnięciu opinii właściwej komisji sejmowej, na wniosek Prezesa Najwyższej Izby Kontroli

Ponadto - zgodnie z tym samym artykułem ze stanowiskiem wiceprezesa oraz dyrektora generalnego Najwyższej Izby Kontroli, nie można łączyć mandatu posła, senatora, posła do Parlamentu Europejskiego lub radnego.

Marek Opioła jest posłem PiS IX kadencji, a mandat poselski sprawował także w Sejmie V, VI, VII i VIII kadencji. Był m.in. szefem sejmowej Komisji do Spraw Służb Specjalnych. 1 lipca 2019 zrezygnował z funkcji przewodniczącego Komisji do Spraw Służb Specjalnych po ujawnieniu, że w swoim spocie wyborczym wykorzystał policyjny śmigłowiec Black Hawk. Opioła ukończył politologię na Uniwersytecie Warszawskim oraz Podyplomowe Studium Bezpieczeństwa Narodowego przy Instytucie Stosunków Międzynarodowych UW. Od 1997 do 2002 pracował jako referent w jednostce wojskowej.

Jeśli zostanie powołany na wiceprezesa NIK, mandat poselski po nim obejmie Waldemar Ryszard Olejniczak.

Tadeusz Dziuba był posłem sejmu kontraktowego w latach 1989-1991 oraz posłem Sejmu VII i VIII kadencji, a w latach 2005–2007 pełnił funkcję wojewody wielkopolskiego.

W 1971 ukończył studia na Wydziale Technologii Drewna Akademii Rolniczej w Poznaniu i do 1993 pracował na tej uczelni. W 1980 uzyskał stopień doktora nauk technicznych. W latach 1993–2000 był wicedyrektorem delegatury Najwyższej Izby Kontroli w Poznaniu, 2000–2001 wicedyrektorem Departamentu Edukacji, Nauki i Kultury NIK, 2001–2005 ponownie wicedyrektorem delegatury NIK w Poznaniu. 

Wczytuję ocenę...

Promuj niezależne media! Podaj dalej ten artykuł na Facebooku i Twitterze

Źródło: PAP, niezalezna.pl

Tagi

Wczytuję komentarze...

Nasza strona używa cookies czyli po polsku ciasteczek. Korzystając ze strony wyraża Pan/i zgodę na używanie ciasteczek (cookies), zgodnie z aktualnymi ustawieniami Pana/i przeglądarki. Jeśli chce Pan/i, może Pan/i zmienić ustawienia w swojej przeglądarce tak aby nie pobierała ona ciasteczek.


Strefa Wolnego Słowa: niezalezna.pl | gazetapolska.pl | panstwo.net | vod.gazetapolska.pl | naszeblogi.pl | gpcodziennie.pl