Krzysztof Krzysztofiak był internowany od stycznia do września 1982 r. W październiku 2018 r. sąd okręgowy zasadził od Skarbu Państwa 54 tys. zł zadośćuczynienia dla byłego opozycjonisty. Sąd nie znalazł jednak podstaw do przyznania odszkodowania.

Zdaniem pełnomocników internowanego kwota zadośćuczynienia nie była adekwatna do krzywd, jakich ten doznał. Przed krakowskim sądem apelacyjnym domagali się 209 tys. zł rekompensaty.

Reprezentujący Krzysztofiaka w sądzie mecenas podkreślił, że internowany w młodości stracił dziewięć miesięcy życia i doznał uszczerbku na zdrowiu. Jak zwrócił uwagę, inni byli internowani przez krótszy czas niż jego klient, a otrzymali wyższe zadośćuczynienia.

Z kolei prokurator stwierdziła, że apelacja ws. wysokości zadośćuczynienia powinna zostać częściowo uwzględniona przez sąd, ponieważ – o ile pierwsze ponad dwa miesiące pobytu Krzysztofiaka w ośrodku w Załężu miały charakter internowania, to pozostałe około sześciu miesięcy nosiły już znamiona aresztu i w tym czasie Krzysztofiak doznał większych represji. Prokurator zaproponowała, aby podwyższyć kwotę zadośćuczynienia o 20 tys. zł.

Sąd apelacyjny ocenił, że apelacja częściowo jest zasadna, a sąd okręgowy nie uwzględnił w dostatecznym stopniu wszystkich okoliczności sprawy. Przyznał tym samym, że pobyt Krzysztofiaka w ośrodku odosobnienia miał znamiona nie tylko internowania, ale i aresztu.

Według Sądu Apelacyjnego w Krakowie sprawiedliwa rekompensata w przypadku cierpień, jakich doznał były opozycjonista, to 90 tys. zł. Ogłaszając wyrok sąd zaznaczył, że każda sprawa dotycząca krzywd doznanych w PRL jest indywidualna.

Krzysztof Maciej Krzysztofiak ma biografię w Encyklopedii Solidarności. Zgodnie z nią urodził się w 1958 r. w Krakowie, gdzie potem studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim na Wydziale Matematyczno-Fizycznym. Należał do Związku Harcerstwa Polskiego.

2 stycznia 1982 - czytamy w Encyklopedii - Krzysztofiak został zatrzymany (wraz z Aleksandrem Nelickim i Jackiem Rakowieckim) w miejscu spotkania Niezależnego Zrzeszenia Studentów (NZS), następnie internowany w Ośrodku Odosobnienia w Załężu koło Rzeszowa. Został zwolniony we wrześniu 1982.

9 marca 1982 r. został (wraz z Bogdanem Klichem, Zbigniewem Solakiem i Jerzym Piekarskim) oskarżony w tzw. procesie śpiewaków, prowadzonym przez Sąd Wojskowy w Rzeszowie. 7 października 1982 uniewinniony.

W 1983 r. powrócił do działalności w NZS, zajmował się m.in. rozpowszechnianiem wydawnictw podziemnych. Kilkukrotnie poddawany był rewizjom.

Za działalność niepodległościową został odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności (2015) i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2017).(PAP)

Autor: Beata Kołodziej