Jak tłumaczyła na konferencji prasowej dyrektor Biblioteki Raczyńskich Anna Gruszecka, zabytkowy gmach Biblioteki przy placu Wolności ma powrócić do spełniania swej pierwotnej, bibliotecznej funkcji.

W pomieszczeniach na pierwszym piętrze ponownie pojawią się książki. Zależy nam na tym, żeby to była przestrzeń maksymalnie przyjazna dla czytelników, którzy tutaj wejdą, którzy będą korzystali ze zbiorów dotyczących historii sztuki i zbiorów poświęconych muzyce. Stworzona zostanie także przestrzeń do prowadzenia działań artystycznych i edukacyjnych.

– podkreśliła.

Projekt zakłada również konserwację cennych zbiorów bibliotecznych. Konserwacji, a następnie digitalizacji,  poddane zostaną m.in. najcenniejsze i jednocześnie najbardziej zagrożone postępującą destrukcją atlasy od XVI do XIX wieku ze zbiorów kartograficznych Biblioteki Raczyńskich. Wśród nich znalazł się pierwszy nowożytny atlas świata „Theatrum orbis terrarum” flamandzkiego kartografa i geografa Abrahama Orteliusa, zawierający zestaw map pogrupowanych regionami (wydany w  Antwerpii w 1595 roku). Konserwacji będzie także poddany najcenniejszy w zbiorach Biblioteki Raczyńskich monumentalny, dziesięciotomowy atlas – „Novus atlas absolutissimus” (wydany w Amsterdamie 1647-1658), unikat w skali krajowej zawierający ponad 500 ręcznie kolorowanych map przedstawiających cały znany ówcześnie świat.

Biblioteka Raczyńskich została ufundowana w 1829 roku przez hrabiego Edwarda Raczyńskiego. Front wzniesionego w centrum Poznania gmachu wzorowany był na wschodniej fasadzie paryskiego Luwru. Początkowo księgozbiór stanowiły zbiory rodzinne, następnie wzbogaciły go cenne rękopisy, stare druki i obiekty kartograficzne m.in. z kolekcji Juliana Ursyna Niemcewicza. Zaborcy pruscy dążyli do germanizacji instytucji, ale dzięki polskim zbiorom i polskiemu personelowi, biblioteka przez cały XIX w. była ostoją polskiej kultury.